Hlustið góðu vinir ég skal segja ykkur sögu...

Nýtt blogg

2006-08-10T15:35:00.000Z

Margir virðast vera að lesa þessa síðu ennþá svo mig langar að láta vita að ég er hætt hér vegna tæknilegra örðugleika og farin yfir á blog.central
http://www.blog.central.is/snatason/

Verið velkomin þangað :)

Gleðilegt sumar!!

2006-04-24T11:11:00.000Z

Þá eru páskarnir að baki og sumarið komið og væntanlega kominn tími á blogg. Bloggleysið hefur ekki bara verið leti í mér eða mikilli vinnu og ferðalögum að kenna því ég er búin að gera ansi margar tilraunir til að blogga, en blogger hefur verið eitthvað bilaður.
Páskahelgin var meiriháttar skemmtileg. Fyrir þá sem ekki vita það þá tókum við Elli rútu á leigu og fórum með meirihlutann af móðurfjölskyldunni minni í ferðalag á föstudaginn langa. Mamma og Stig héldu að við ætluðum bara tvö með þau á okkar bíl og urðu heldur betur hissa þegar við mættum með allt liðið á hótelið til þeirra. Öll fjölskyldan var búin að vera ljúgandi í margar vikur og enginn talaði af sér.
Úr þessu varð hið skemmtilegasta ferðalag sem endaði á grillveislu í bústaðnum hjá Stefaníu og Geira. Við skoðuðum Gullfoss og Geysi og reyndum að sýna Stig Þingvallavatn en það sást ekki fyrir snjókomu. Veðurstofan var búin að spá roki og rigningu þennan dag, en það gekk sko alls ekki eftir. Við fengum hins vegar allar hinar tegundirnar af veðri.
Í grillveislunni vöktu talstöðvar í höndunum á Ellert frænda mikla kátínu viðstaddra, sérstaklega þegar hann fékk svar frá “Hjálparsveit skáta í Borgarnesi”. Nesquick, Sviss Miss, Cocoa Puffs og Cheerios var umræðuefnið þeirra á milli og ég held ég hafi sjaldan hlegið eins mikið.
Hér má sjá nokkrar myndir úr ferðalaginu og grillveislunni. Einnig eru til nokkrar vídeómyndir, en þær verða ekki settar á netið. Þeir sem voru með í ferðinni og veislunni geta fengið svoleiðis sendar í tölvupósti.
Á páskadag var páskaeggið opnað. “Góður þegn þarfnast engra forfeðra” var málshátturinn þetta árið og finnst mér hann bara furðulegur. Ég skil hvað átt er við, en ef maður tekur hann bókstaflega þá er hann ansi kjánalegur, því maður verður ekki góður þegn án forfeðra... maður verður ekki einu sinni þegn, því öllu þurfum við jú forfeður til að verða til, eða hvað?
Eftir að við höfðum úðað í okkur súkkulaði og brjóstsykri skelltum við okkur í Bláa lónið með mömmu, Stig, Heiðrúnu, Irisi og Frikka og þeirra strákum. Þar lágum við í bleyti og mökuðum á okkur hvítri leðju þar til allir voru orðnir svangir. Þá fóru flestir upp úr og keyptu sér pylsur. Mamma og Stig komu svo í kvöldmat hjá okkur um kvöldið og fengu grillaðan lambahrygg og lærissneiðar. Mamma hafði á orði að Stig færi bráðum að jarma eftir allt þetta lambaát. Hann fékk líka að smakka folaldakjöt um helgina og virtist líka það vel, en Svíar hafa víst ekki gert mikið af því að borða hesta frekar en aðrar þjóðir. Einnig kom í ljós að honum fannst harðfiskur og brennivín bara hið mesta sælgæti :-) Mamma þyrfti að koma með hann hingað á þorranum til að athuga hvað hann segði þá um íslenskan mat ;-)
Læt þetta gott heita í bili.

http://public.fotki.com/snatason/pskafer/

prufa

2006-04-22T12:11:00.000Z

prufa

Vegna fjölda áskorana...

2006-03-31T10:40:00.000Z

Allt í lagi, ég skal blogga. Síðustu vikur hafa verið frekar klikkaðar í vinnunni svo ég hef bara ekki haft tíma til að gera neitt skemmtilegt. Gaf mér þó tíma til að skreppa í fermingarveisluna hjá Aldísi frænku og það var bara gaman. Góður matur og skemmtilegt fólk.
Eftir veisluna skelltum við hjónin okkur í IKEA og eyddum fullt af peningum og það var líka gaman :-) Við keyptum okkur geisladiskahillur sem voru í svo löngum kössum að ég þurfti að sitja nánast undir mælaborðinu á leiðinni heim.
Þegar heim var komið voru hillurnar skrúfaðar saman og settar upp og þegar það var búið fórum við að raða í þær. Þá komumst við að því að við eigum bara ekki nógu mikið af geisladiskum, svo nú þarf að kaupa fleiri svoleiðis :-)
Emil situr hér hjá mér og er að biðja mig að flytja nýjustu fréttir af sér. Hann var rosalega duglegur í gærkvöldi. Hann ákvað nefnilega að skella sér í vorhreingerningar (hann fékk að vísu smá aðstoð frá mömmu sinni). Bólin hans voru hrist úti á svölum, dallarnir hans fóru í uppþvottavélina, það var sett hreint á rúmið hans og svo endaði hann á því að skella sér í bað. Hann var nú ekkert lítið montinn þegar hann var búinn að þessu öllu og núna er hann glansandi fínn og ilmandi. Hann er í miklu hárlosi núna og það eykst alltaf þegar hann er nýbúinn í baði, svo hann benti á að það væri betra að fara í bað núna til að hárlosið verði farið að minnka þegar amma hans kemur í heimsókn :-)
Jæja, best að halda áfram að vinna... þarf að undirbúa fund sem verður með ráðuneytisfólki á mánudaginn. Eins gott að vera með allar staðreyndir á hreinu...
Ciao!

Kommentasúpa...

2006-03-09T17:32:00.000Z

Jæja, fyrst að kommentin á síðasta bloggi eru orðin 40 þá er nú sennilega kominn tími til að tjá sig eitthvað hérna :-)
Ég var nú hálf hissa hvað fólk var lengi að taka við sér að kommenta, bjóst nú við einhverju rifrildi um efni bloggsins, en í heila viku gerðist ósköp lítið. Þá skondraðist hún Breeeenja frænka inn á bloggið og kommentaði alveg á fullu... og vakti þá loksins þau viðbrögð sem ég bjóst við í upphafi ;-)
Ég hef nú reyndar ósköp lítið til að blogga um, allir dagar snúast um vinnu og aftur vinnu... og skattaskýrsluna þegar vinnudegi lýkur. Ég er reyndar bara að gera okkar skýrslu og ætla ekki að taka að mér eina einustu aðra. En okkar skýrsla er nú bara frekar flókin núna, svo ég held ég verði bara svei mér þá að hringja í þjónustusímann hjá RSK og óska aðstoðar...
Helgin mun verða róleg... Iris var reyndar að reyna að fá mig með í kalllausa systraferð, en ég held ég sleppi því, er orðin svo rosalega heimakær eitthvað og alveg hætt að nenna öllu flakki... það hlaut nú að koma að því, ekki satt? Enda lítil þörf á því að flakka lengur þegar það sem ég var alltaf að leita að er hérna heima :-)
Núna ætla ég að standa upp frá tölvunni og fara að horfa á Friends eða eitthvað.
Ha det!

Til hamingju Ísland!

2006-02-22T17:46:00.000Z

Jæja, eruð þið ekki hress? Ekki ég... er með kvef og mína venjulegu nefsýkingu sem ég fæ reglulega. Orðin dálítið þreytt á henni, enda er hún búin að koma á þriggja mánaða fresti í níu ár!
Annars er bara lítið að frétta, lífið gengur sinn vanagang. Við Emil sitjum við tölvuna (hann liggur nú reyndar meira við lappirnar á mér) allan daginn og Elli þvælist um skagann á vörubíl á meðan.
Hafið þið spáð í hvað myndi gerast ef við myndum asnast til að vinna Eurovision einhverntíma? Íslendingar eru með svo mikið stórmennskubrjálæði að við verðum alltaf að vera flottust og sterkust og best í öllu. Ef við myndum vinna keppnina yrði keppnin hjá okkur að vera stærri og flottari í alla staði en hjá öðrum þjóðum. Ríkisútvarpið yrði því að punga út ansi mörgum aurum fyrir stærstu og flottustu Eurovisionsýningu allra tíma. Þar sem RÚV á nú enga aukasjóði eftir þegar búið er að kaupa leiðinlegasta menningarefni í heimi og fullt af fótboltaleikjum þá yrði að hækka skattana í landinu til að eiga fyrir Eurovision. Og hver borgar skattana?
Þannig að nú segi ég bara TIL HAMINGJU ÍSLAND! Við þurfum ekki að hafa áhyggjur af að skattarnir verði hækkaðir á næsta ári til að halda söngvakeppni :-)
(Svona fyrir ykkur sem búið í útlöndum og vitið ekkert hvað ég er að tala um þá er þetta framlag Íslendinga til Eurovision í ár)
Góðar stundir :-)

Hellú!

2006-02-16T14:32:00.000Z

Jæja, er ekki kominn tími á blogg?
Hjá mér er frekar lítið að frétta þessa dagana, það er svo mikið að gera í vinnunni að ég geri eiginlega bara ekkert annað. Er alltaf að reyna að gera fjárhagsáætlun fyrir árið, en það er frekar erfitt þegar ákveðinn ráðherra er alltaf að skipta um skoðun, svo ég þarf að reikna allt aftur og aftur og aftur...
Emil slasaði sig í fyrradag og er núna haltur á tveimur fótum. Hann var úti að hlaupa og skar sig í lappirnar á einhverju og er búinn að vera voða lítill í sér síðan. Hann er nú samt allur að koma til. Hann er ótrúlega rólegur þegar við erum að skoða á honum lappirnar, treystir okkur greinilega alveg fyrir sínum sárum.
Við keyptum okkur frystikistu í byrjun mánaðarins og erum búin að vera að dunda okkur við að kaupa mat í hana. Við eigum núna von á tveimur lambaskrokkum að norðan, ef þeir komast þá suður vegna veðurs.
Kistan átti að fara upp á loft, en dyrnar þangað voru EINUM cm of mjóar svo það gekk ekki... hún verður því að deila herbergi með þvottavélinni og þeim kemur nú bara ágætlega saman. Snúrurnar voru teknar niður og færðar upp á loft í staðinn, svo nú er alltaf hálfgerð útilykt af þvottinum og það er sko ekki slæmt :-) Þetta er þó bara tímabundið ástand, því það stendur til að brjóta niður eins og tvo veggi, einn til að opna betur upp á loft og annan til að stækka bleika og bláa baðherbergið. Sem sé miklar framkvæmdir framundan... vonandi á þessu ári, en það fer eftir fjárhag.Jæja, ætla að halda áfram að reikna. Bless í bili...

Klukkuð aftur!

2006-02-10T11:37:00.000Z

Ég var klukkuð af henni Sigrúnu Heiðu, alltaf gaman að svona:

4 störf sem ég hef unnið um ævina:
1. Mjaltatæknir
2. Dagskrárgerðarmaður
3. Leiðbeinandi í grunnskóla
4. Fjármálastjóri

4 bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:
1. Stella í orlofi
2. As good as it gets
3. The gods must be crazy
4. Finding Nemo

4 staðir sem ég hef búið á (bara 4???):
1. Borgarnes
2. Húnaþing vestra
3. Keflavík
4. Skagafjörður

4 sjónvarpsþættir sem mér líkar:
1. Friends
2. Lost
3. Desperate Housewifes
4. Scrubs

4 síður sem ég skoða daglega fyrir utan blogg:
1. Mbl.is
2. Vísir.is
3. Ljósmyndakeppni.is
4. Barnaland.is (spjallið)

4 staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
1. Svíþjóð
2. Noregur
3. Kanaríeyjar
4. USA

4 matarkyns sem ég held upp á:
1. Cheerios með undanrennu
2. Grillað lambakjöt
3. Humar
4. Grillað folaldakjöt

4 staðir sem ég vildi heldur vera á núna:
1. Kanaríeyjar
2. Svíþjóð hjá mömmu
3. Úti að labba með eiginmanninn og hundinn
4. Í Bláa lóninu

4 bloggarar sem ég klukka:
1. Mamma
2. Heiðrún
3. Brynja
4. Snjólaug

Gleðilega vinnuviku!

2006-01-30T14:53:00.000Z

Jæja, þá er ný vinnuvika runnin upp... jey! Helgin var mjög skemmtileg, á föstudagskvöldið var kveðjupartý hjá SBK í boði fyrrum yfirmanna. Það var farið á rútu út í Garð og þar var boðið upp á grillað lambakjöt og meðlæti í föstu og fljótandi formi. Mjög gott og gaman.
Á laugardagskvöldið komu Iris og hennar maður í mat til okkar og við buðum þeim upp á grillað lambafillé, rosa gott enda eiginmaðurinn snillingur með kryddbaukana.
Átakið gengur alveg prýðilega, ég er búin að losa mig við 3,9 kg frá áramótum og Elli 4,3 kg. Ég er alltaf jafn hissa á því hvað þetta er í rauninni auðvelt, nú er bara að halda sig við þetta í einhverja mánuði :-) Ég á nú alveg von á því að þyngdartapið fari að verða hægara, en það er í góðu lagi, ekkert betra að tæta kílóin of hratt af sér.
Brjálað að gera í vinnunni svo það er best að snúa sér að henni núna :-)

Mannréttindi!

2006-01-26T10:09:00.000Z

Þeir sem vilja að allir hafi sömu mannréttindi smellið hér. Ég er búin að skrifa undir því mér finnst það ótrúlegt að komið sé árið 2006 og enn fái þröngsýnt fólk sem trúir á eldgamla skáldsögu að ráða hverjir gifta sig og hverjir ekki!
Þeir sem vilja svo styðja baráttu eldri borgara og öryrkja smellið hér. Við verðum öll gömul einhverntíma (ef við lifum nógu lengi) og öll getum við lent í því að missa heilsuna.

Ekki lengur gift rútubílstjóra!!!

2006-01-23T10:41:00.000Z

Elli er hættur á rútunni eftir tæplega 30 ára starf og byrjaði að vinna hjá Njarðtak í morgun. Þetta gerðist frekar snögglega, Kynnisferðir keyptu SBK og hann var löngu búinn að ákveða að hætta ef það myndi gerast. Eigandi Njarðtaks var fljótur að grípa hann, var búinn að bjóða honum vinnu áður en hann náði að skrifa uppsagnarbréfið :-)
Það virðist annars vera eitthvað að ganga hjá fólki að hætta í vinnunni. Tvær af mínum systrum hafa hætt á árinu og ein vinkona mín var að segja upp. Ég er nú farin að pæla í að senda mínum yfirmanni tölvupóst og segja honum að taka ekki mark á mér ef ég segi upp! ;-)
Átakið okkar gengur ágætlega, Elli er búinn að losa sig við þrjú kíló og 10,5 cm. Ég er aðeins hógværari, 1,5 kg farin og 8,5 cm. En ég er mjög ánægð með þetta og ætla að halda ótrauð áfram.
Að öðru leyti er bara ekkert að frétta, ég sit við tölvuna allan daginn og vinn og vinn... alltaf mikið að gera á þessum árstíma.

Nú fer maður að verða minni manneskja!

2006-01-11T18:25:00.000Z

Jæja, þá eru 11 dagar liðnir af nýju ári og heilmikið um að vera. DV (Drulla og Vitleysa) að gera allt vitlaust eins og venjulega, hvað eiga þeir eiginlega að fá að ganga langt? Ef þið viljið taka þátt í að skamma þá getið þið smellt hér.
Af mér og mínum er það helst að frétta að við hjónin erum í átaki. Nú er bara Herbalife á fullu og út að labba á hverjum degi, Emil til ómældrar ánægju. Elli missti tvö kíló á viku en ég var aðeins hógværari og losaði mig bara við 600 grömm. Sentimetrarnir spænast líka burt og það er bara gaman.
Við lentum í furðulegu atviki um helgina sem styrkti okkur enn meira í þeirri ákvörðun að léttast. Fjögurra manna, tæplega ársgamli sófinn okkar brotnaði! Bara við það að eiginmaðurinn settist við hliðina á mér! Okkur fannst þetta þó frekar undarlegt, því við erum nú ekki mörg hundruð kíló, þannig að við höfðum samband við IKEA og þeir sendu okkur bara annan sófa. Þetta var sem sé þekktur galli í þessum sófum... eins gott að þeir áttu hann á lager, annars hefðum við þurft að skiptast á að horfa á sjónvarpið :-)
Annars gengur allt sinn vanagang hjá mér, heilsan er að komast í lag og ég er farin að mæta í vinnuna á hverjum morgni. Ég er meira að segja svo dugleg að labba alltaf í vinnuna! Hehehehe...
Heiðrún er komin með vinnu, hún er ótrúlega snögg alltaf að redda sér svoleiðis. Til hamingju með starfið litla syss!
Nú vil ég skora á aðra bloggara að fara að skrifa eitthvað á sínar síður svo ekki verði heimsendir í bloggheimum. Mamma hefur ekki bloggað síðan 18. des. (en hún hefur nú ágætis afsökun), Heiðrún ekki síðan 25. des, Katrín ekki síðan 22. des, Iris ekki síðan 5. des, og Regína ekki síðan 10. október! Brynja og Sigrún Heiða eru þó ofurduglegar þar sem þær hafa báðar bloggað á þessu ári :-)

Landafræði Fréttablaðsins

2006-01-05T14:18:00.000Z

Í Fréttablaðinu í dag má sjá þessa mynd á bls. 10:

Eitthvað hefur breyst á Vestur- og Norðurlandi og Vestfjörðum síðan ég fór þarna um síðast!
Brynja... vissir þú t.d. að þú átt heima á Blönduósi? Mér finnst þetta bara alger snilld!
En gleðilegt ár annars og takk fyrir þau liðnu :-)

Gera eins og Katrín

2005-12-27T13:15:00.000Z

Settu nafnið þitt í kommentin og:

1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig
3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig
4. Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér
5. Ég segi þér hvaða dýr minnir mig á þig
6. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef lengi velt fyrir mér um þig
7. Ef þú lest þetta verðurðu að setja þetta á bloggið þitt

Og Katrín; nei, ég er ekki og hef aldrei verið með naglalakk á tásunöglunum :)

Talandi hundar

2005-12-22T13:04:00.000Z

Rakst á alveg frábært vídeó á netinu... smellið hér. Hafðu kveikt á hátölurunum :-)

Ólæsir bréfberar

2005-12-13T21:47:00.000Z

Jæja, góðir hálsar (og aðrir líkamspartar)!
Ætli það sé þá ekki best að blogga smá til að skemmta þessum örfáu sem svöruðu spurningunni í síðasta bloggi... býst við þeir aðilar séu þeir einu sem hafa áhuga á að frétta eitthvað af mér :-) Og Sigrún Heiða; ég vil líka lesa þitt blogg... hvað á það að þýða að hafa það læst? Eru einhver hernaðarleyndarmál í gangi eða hvað?
Ég er bara heima núna í mínu veikindafríi og reyni að hafa það gott. Fæ nú samt frekar lítinn frið fyrir vinnufélögunum, er búin að komast að því að ég er ómissandi starfskraftur. Þó það sé gott fyrir egóið þá er það ekki eins gott fyrir heilsuna svo ég reyni að spyrna við fótum og gera sem allra allra minnst.
Nú líður óðum að því að ég fari að skrifa jólakortin... verst bara að ég finn ekki kortin frá því í fyrra, en ég fann hins vegar kortin frá því í hitteðfyrra svo ég verð að notast við þau. Ég hef nefnilega svona kerfi... geymi öll jólakortin sem ég fæ í eitt ár og sendi svo þeim sem sendu mér síðast. Reyndar lítur út fyrir að það komi eitthvað fá jólakort í ár því Íslandspósti er eitthvað illa við okkur og við fáum því aldrei póstinn okkar. Ef það kemur póstur hingað inn er það eitthvað sem átti að fara í önnur hús. En kannski er þeim ekkert illa við okkur, kannski eru bréfberarnir bara ólæsir... greyin. En þetta verður sem sé til þess að ég mun sennilega skrifa eitthvað fá jólakort á næsta ári :-)
Jæja, segi þetta gott í bili, ciao!

Spurning...

2005-12-02T02:15:00.000Z

Til hvers að blogga?

Blogg!

2005-11-21T16:46:00.000Z

Hmm... kannski kominn tími til að blogga, svona fyrst Heiðrún er búin að því :-)
Það hefur nú lítið verið að gerast hjá mér undanfarið, hef bara haft nóg að gera í vinnunni eftir sumarfríið. Svo er ég að fara í veikindaorlof á morgun og verð í því næstu vikur... gaman gaman.
Ég hélt upp á afmælið mitt fyrir rúmri viku síðan. Við gistum á Hótel Nordica sem var mjög fínt og fórum út að borða á Rauðará á laugardagskvöldið. Ég get ekki mælt með þeim stað lengur þar sem við lentum á mjög dónalegum þjónum og þurftum að bíða heillengi eftir borðinu sem við áttum pantað. Maturinn var þó alveg ágætur. Þarna hef ég borðað áður og verið ánægð, en ég fer ekki þangað aftur.
Á sunnudeginum fór ég í dekur á Nordica Spa í boði mömmu og systur... meiriháttar notalegt. Ég gaf svo Ella steinanudd hjá Irisi, svo hann hefði eitthvað að gera á meðan.
Núna um helgina fórum við Elli og Emil í BHM bústað í Brekkuskógi, grilluðum folald og sulluðum í heita pottinum, sem var þó ekkert heitur. Emil skemmti sér við að vefja keðjunni sinni utan um allar hríslurnar fyrir utan og láta svo Ella koma og losa sig :-)
Hef ekkert meira að segja í bili... heyri í ykkur síðar. Love ya!

Ferðasaga frá Lanzarote

2005-10-28T15:55:00.000Z

Við erum komin heim í frostið og rokið og snjóinn! Búin að eyða þremur vikum á yndislegum stað undan ströndum Afríku. Veðrið var meiriháttar, sól og um 30 stiga hiti næstum allan tímann. Það ringdi reyndar fjórum sinnum, tvisvar að degi og tvisvar að nóttu, og var það bara ágæt tilbreyting fyrir utan það að rigningunni fylgdu moskítóflugur. Þær, eins og önnur skordýr, eru greinilega mjög hrifnar af okkur, því við komum heim með 28 bit hvort :-)
Fyrsta vikan fór í labb um bæinn. Við skoðuðum okkur vel um, röltum meðfram ströndinni (stigum reyndar aldrei fæti í sandinn allan tímann), skoðuðum smábátahöfnina, gáfum fiskunum, fundum apótekið, versluðum í Nettó og eignuðumst gæludýr á svölunum okkar. Hann fékk nafnið Benjamín og eftir þriggja vikna brauðát var hann orðinn ansi feitur og frekur.
Í viku tvö leigðum við okkur bíl í fjóra daga til að skoða eyjuna. Við komumst fljótt að því að fjórir dagar voru allt of mikið því eyjan er ekki mikið stærri en Reykjanesskaginn... og landslagið nánast eins líka. Fyrsta daginn skoðuðum við vínræktarhéraðið. Þarna eru grafnar holur í sandinn, ein hola fyrir hverja vínviðarplöntu og hlaðnir veggir meðfram holunum. Rakinn frá sjónum safnast í holurnar og þannig dafnar vínviðurinn. Við smökkuðum vínin þeirra, rauðvínið var allt í lagi en hvítvínið var nú bara vont.
Áfram var haldið og allt í einu sáum við fullt af úlföldum (eða kameldýrum? Eða heita þeir drómedar?) og gátum nú ekki annað en brugðið okkur á bak. Við lentum á mjög viljugu kvendýri sem var alltaf að reyna að taka fram úr hinum dýrunum. Þetta var mjög skemmtilegur en furðulegur reiðtúr.
Næst fórum við í eldfjallaþjóðgarð. Þar fórum við í rútuferð um fjöllin og hún var áhugaverð og pínulítið skelfileg líka þar sem bílstjórinn keyrði eins og vitleysingur utan í fjöllunum á örmjóum vegi. Þegar rútuferðinni lauk skoðuðum við veitingastað uppi á einu eldfjallinu þar sem maturinn er eldaður yfir opnum gíg... mjög sniðugt. Svo tróðu þeir hálmi ofan í holu fyrir utan og á nokkrum sekúndum kviknaði í honum. Þarna voru líka rör ofan í jörðina og þar helltu þeir vatni ofan í. Nákvæmlega þremur sekúndum seinna frussaðist það upp aftur. Þarna er jarðhitinn sem sé alveg gríðarlegur.
Áfram keyrðum við og skoðuðum strandlengjuna sem er mjög svipuð og hér heima. Þar var meðal annars eldgígur rétt við ströndina sem var fullur af sjó.
Annan daginn fórum við nú ekki langt á bílnum, keyrðum bara aðeins út fyrir bæinn eftir hrikalegum malarvegi og þurftum meira að segja að borga fyrir það. Þar fundum við fullt af litlum ströndum og fullt af fólki, en hitinn var svo mikill þann daginn að við vildum helst bara vera inni í bílnum.
Þriðja daginn ókum við norður eftir eyjunni, skoðuðum hella þar sem búa litlir hvítir blindir krabbar sem venjulega lifa ekki nema í djúpum sjó. Enginn hefur enn komist að því af hverju þeir lifa þarna.
Við keyrðum svo á flottasta útsýnisstaðinn á eyjunni. Það er veitingastaður á fjallstindi í 500 metra hæð og mjög bratt niður í sjó. Þaðan sést yfir litlar eyjar sem eru við norðurenda Lanzarote. Við vorum bara svo óheppin að það var skýjað þennan dag, þannig að við sáum ekki neitt... vorum bara í þoku þarna uppi. Reyndar létti henni í smá stund og þá sá ég beint niður í sjó og var fljót að bakka frá brúninni :-)
Síðasta daginn sem við höfðum bílinn fórum við í næsta bæ í verslunarmiðstöð sem ferðaskrifstofan fer alltaf með Íslendingana í. Það var nú ekki skemmtileg ferð, það rigndi mikið og í þessari verslunarmiðstöð voru ekkert nema rándýrar fatabúðir. Verðin voru bara eins og hér heima og við féllum sko ekki fyrir þessu, alveg eins gott að versla bara í Kringlunni eins og að vera að borga yfirvigt :-)
Síðustu vikunni eyddum við svo bara í að liggja eins og klessur í sundlaugargarðinum. Það var voða notalegt, reyndar full heitt stundum og við vorum nánast eingöngu í skugganum.
Þetta var meiriháttar ferð og það var ekkert gaman að þurfa að fara að ganga í síðbuxum og sokkum.
Þegar við komum heim brunuðum við beint til afa og ömmu til að sækja prinsinn okkar sem hafði fengið að dvelja hjá þeim í nokkra daga. Hann tók vel á móti okkur þó hann yrði hálf hissa að sjá okkur til að byrja með. Áður en hann fór til afa og ömmu var hann hjá systkinum mínum í Breiðholtinu og kunnum við þeim Hönnu og Balla bestu þakkir fyrir. Þau björguðu okkur alveg þegar við hringdum í þau í öngum okkar, nýlent á Lanzarote og vorum búin að frétta að hundurinn okkar væri heimilislaus á Íslandi.
Og talandi um það: Ef þið teljið einhverntíma að ég hafi gert ykkur eitthvað, viljið þið þá segja mér hvað ég gerði, ekki svíkja gefin loforð og úthúða mér við ættingja mína. Taki þeir til sín sem eiga.
Myndir úr ferðinni má skoða hér.
Góðar stundir

Farin í sólina!

2005-10-03T23:01:00.000Z

Jæja, þá leggjum við af stað til Lanzarote á morgun. Næstu þrjár vikur er það bara sól, sjór, sandur og bjór. Heyrumst við heimkomu :-)

Klukk!

2005-09-28T16:59:00.000Z

Fimm ónauðsynlegar upplýsingar um mig:
1. Mér er illa við geitunga og kóngulær
2. Það er drasl á skrifborðinu mínu
3. Mér finnst allir íslensku þættirnir á Skjá einum leiðinlegir
4. Ég gleymdi að tannbursta mig í gærkvöldi
5. Ég sé 6 ljósastaura út um gluggann á skrifstofunni minni
Þar hafið þið það :-) Hverjum datt eiginlega þetta klukkdæmi í hug?

Lítið að frétta núna, er bara búin að vera á kafi í vinnu til að klára allt áður en ég fer í fríííííííí! Við förum til Lanzarote á þriðjudaginn og hlökkum ekkert lítið til.
Um síðustu helgi fór ég í steinanudd hjá Irisi á Nordica og það var meiriháttar notalegt. Ég er sko alveg til í svona aftur! Mæli eindregið með að allir prófi þetta, kostar slatta en er sko alveg þess virði.
Á heimleiðinni lenti ég svo í smá ævintýri. Það voru tveir hestar á Reykjanesbrautinni, bara að rölta þar í rólegheitunum. Ég lenti sem sé á hestaveiðum ásamt nokkrum öðrum vegfarendum og fjórum lögregluþjónum. Klárarnir náðust eftir smá eltingaleik og svo stóðum við þarna eins og glópar með tvo hesta og vissum ekkert hvað við áttum að gera við þá. Ég lét mig nú hverfa áður en niðurstaða var komin í málið, svo ég veit ekki hvernig þetta endaði. Kannski standa löggurnar ennþá utan við veg með hestana :-)
Við skutluðum nagladekkjunum undir bílinn í fyrradag. Heiðrún fær nefnilega bílinn lánaðan á meðan við erum úti, og betra að hafa hana vel dekkjaða þar sem hún ætlar sennilega að skreppa norður í hríðina.
Jæja, farin að vaska upp.

Langt blogg fyrir Irisi

2005-09-22T12:19:00.000Z

Jæja, nú hlýtur að vera kominn tími á blogg, kominn rúmlega hálfur mánuður síðan síðast! Reyndar hef ég nú ágætis afsakanir fyrir þessu, en ætla ekkert að vera að gefa þær upp á opnum vef.
Um síðustu helgi fórum við hjónin í óvissuferð með vinnustað Ella, SBK. Haldið var af stað frá Keflavík í blíðskaparveðri um hádegi á laugardag og keyrt austur fyrir fjall. Þar var stoppað á Ingólfshvoli og farið í survivor leik í reiðhöllinni þar. Keppt var í hinum ýmsu greinum, t.d. koddaslag, þrífætlingahlaupi (er enn marin á öklanum eftir bandið og á hinni löppinni eftir að stingast á hausinn), karokae og reiðmennsku með bjór í hendi. Að vísu var bjórinn í lokaðri dós, sem betur fer því annars hefði reiðleiðin eflaust orðið eitthvað skrítin. Mitt lið varð í öðru sæti í þessari skemmtilegu keppni, en það er kannski ekki merkilegur árangur þar sem liðin voru bara tvö.
Eftir keppnina var haldið áfram á Selfoss þar sem fólk fékk að fara í sjoppu og búðir ef þurfti. Því næst var keyrt á Hellu og þar fengu allir lykla að herbergjum í litlum parhúsum niðri við á. Rosa fín aðstaða þarna, tveggja til þriggja manna herbergi með baði og eldhúsi.
Eftir nokkra bjóra var farið í gönguferð yfir Rangánna og kíkt í helli sem þar er. Þar var búið að kveikja á tugum kerta og tekið á móti okkur með harmonikkuspili og söng. Allir fengu snafs og svo sungum við saman áður en haldið var til baka.
Um kvöldið var svo þríréttaður kvöldverður með víni í boði fyrirtækisins og var það mjög flott í alla staði. Við hjónin slepptum að vísu eftirréttinum þar sem Elli var orðinn þreyttur eftir alla vinnuna undanfarið. Mér var alveg sama þar sem ég er, eins og sumir vita, ekki eftirréttamanneskja. Við fórum sem sé að sofa fyrir kl. ellefu en vöknðum líka eldhress morguninn eftir til að halda heim á leið. Ekki voru allir eins hressir og við, enda höfðu margir skellt sér á réttarball og svo í partý fram á morgunn.
Þegar við komum til Keflavíkur keyrðum við aftur í bæinn til að sækja Emil, en hann hafði verið í góðu yfirlæti hjá ömmu og afa um helgina. Hann var mjög glaður að sjá okkur og amma og afi sögðu að hann hefði verið mjög þægur. Ég dró þá upp hundanammi og rétti honum og þar sem hann er svo vel upp alinn tók hann ekki við því fyrr en ég sagði honum að gjöra svo vel. Amma rak þá upp stór augu og sagði: “Þess vegna vildi hann ekki ostinn!” Hún hafði sem sé rétt honum ostbita, hann beið eftir leyfi til að éta hann, en amma skildi ekki neitt í neinu og henti ostbitanum... Emil eflaust til mikillar furðu :-)
Í gær fór ég svo með hvutta til dýralæknis (Magnúsar á neðri hæðinni... manstu eftir honum mamma?) til að fá bólusetningu og ormalyf. Emil hefur alltaf fundist rosalega gaman að fara til dýralæknis, og hann knúsaði lækninn vel og lengi. Dýralæknirinn var voða hrifinn af honum og sagði að það væri nú gott ef að allir hundar væru eins vinalegir og hann. Svo gaf hann honum nammi á eftir og varð náttúrulega hissa þegar Emil tók ekki við því fyrr en ég sagði honum að gjöra svo vel :-)
Nú er bara vika þar til Heiðrún kemur heim... jibbí! Hún ætlar að taka að sér hundinn og bílinn og jafnvel íbúðina á meðan við verðum úti. Nema hún fái vinnu allt í einu, þá verður hún bara að skreppa norður með hvutta. Fínt að fá hundaþjálfara til að passa hundinn sinn í þrjár vikur :-) Þar sem færðin hefur nú verið frekar slæm síðustu daga ætlum við að setja vetrardekkin undir áður en við förum út svo Heiðrún lendi ekki út í móa einhversstaðar.
Talandi um hálku... af hverju er alltaf sagt í fjölmiðlum þegar einhver skautar út í móa eða á aðra bíla að hálku hafi verið um að kenna?? Það er ekkert hálkunni að kenna... bara bílstjórunum sem keyra ekki eftir aðstæðum!
Og annað í fjölmiðlum sem hefur mikið pirrað mig síðustu daga; þegar verið er að tala um fellibylina í Ameríku er alltaf talað um vindstyrkinn í kílómetrum. Það segir mér bara nákvæmlega ekki neitt að vindhraðinn sé 220 kílómetrar á klukkustund! Nenna fréttamenn virkilega ekki að breyta tölunum í metra á sekúndu?? Það er svo einfalt að gera það, bara fara á þessa síðu og slá inn kílómetratöluna, smella svo einhversstaðar og voila! 220 km/klst. eru 61 m/sek... einfalt, fljótlegt og fræðandi :-)

Pirr

2005-09-07T13:02:00.000Z

Af hverju lætur maður stundum smáatriði fara í taugarnar á sér? Til dæmis núna um helgina, þá lét ég það ekki pirra mig á laugardagskvöldið þó við hjónin værum gagnrýnd fyrir aldursmuninn á okkur, ég sat á mér þegar ég var spurð af hverju ég ætti ekki börn og fékk svipinn sem alltaf fylgir þegar ég svara að ég vilji það ekki, ég lét það sem vind um eyru þjóta þegar mér var sagt 400 sinnum að ég ætti að borða hákarl þó ég kúgist af honum því hann sé svo hollur... en þegar ég komst að því að við ættum að sofa á einbreiðri dýnu þá fauk í mig! Sennilega hefur þetta verið einhver uppsöfnuð gremja sem braust þarna út. Sennilega var það þetta með barneignirnar sem var að pirra mig. Svipurinn sem ég fæ þegar ég segist ekki vilja eiga börn segir nefnilega: “Þú ert stórundarleg því allar konur vilja eiga börn!” Af hverju er þetta viðhorf í gangi í þjóðfélaginu? Af hverju eiga allar konur að vilja eiga börn? Mér finnst það bara gott mál að flestar konur vilji það, en mér finnst ekkert að því að sumar vilji það ekki. En við, þessi minnihlutahópur, verðum sífellt fyrir aðkasti út af þessu vali okkar.
Svo koma stundum rökin með að viðhalda mannkyninu, því það er víst skylda allra kvenna... af hverju? Hefur fólk virkilega ekki heyrt um offjölgun mannkynsins? Það á kannski frekar við úti í heimi en hér á skerinu. Og þó... kannski mannekla á leikskólum sé ekki bara út af lágum launum... kannski eru börnin bara orðin of mörg?
Nóg komið af pirringi... annars var helgin bara virkilega skemmtileg. Við fórum norður á föstudeginum og beint í mikið fjör á Söndum. Okkur til mikillar furðu þekkti Elli eiginlega fleira fólk þar en ég... sniðugt.
Emil fór að sjálfsögðu með í sveitina og sættist við tíkina. Hún sýndi honum að vísu til að byrja með hvað hún hefði flottar hvítar tennur en svo þegar hann var búinn að hrósa tanngarðinum hennar tók hún hann í sátt. Sonur hennar var hins vegar svo rosalega skotinn í Emil að hann riðlaðist stanslaust á honum og var alveg sama hvor endinn sneri að honum. Emil reyndi að setjast niður en hvolpinum var sko alveg sama um það.
Á laugardaginn var svo brunað í réttirnar og þar gengum við um, hittum fólk og fé og drógum nokkrar skjátur (meira að segja Elli dró helling þó þetta væri í fyrsta sinn sem hann kom í fjárréttir). Veðrið var ótrúlegt, logn og hlýtt... nokkuð sem gerist nú ekki oft í Húnaþingi vestra. Emil skemmti sér ágætlega laus til að byrja með en þegar hann fór að gelta á hesta þorðum við ekki annað en að hafa hann í taumi til að hann myndi nú ekki fæla undan einhverjum gangnamanninum. Hann hitti móðurbróður sinn þarna og sennilega er hvuttinn minn mjög sexý því frændinn riðlaðist stanslaust á honum þar til Emil sýndi honum tennurnar :-)
Þegar flestar kindurnar voru komnar í sína dilka héldum við aftur heim að Söndum. Þar var svo þvílík veisla og fullt af fólki. Svo þegar leið á nóttina héldum við Elli yfir á Laugarbakka þar sem við fengum svefnpláss í tvíbreiðu rúmi. Elli kíkti aðeins upp á ballið en ég fór beint undir sæng og svaf fram eftir morgni.
Eftir morgunverð hjá Regínu skruppum við svo yfir í Fitjárdal fyrir Heiðrúnu og svo brunuðum við suður. Tókum rándýrt bensín í Staðarskála, stoppuðum svo í Baulu til að borða og mælum eindregið með því, góð þjónusta, góður matur og fín aðstaða.
Ef þið viljið sjá myndir úr réttunum þá skuluð þið smella hér. Þarna má líka finna mynd af honum Jóhannesi hennar Regínu, það er sko fínn kall! :-)

Jæja!

2005-08-27T12:30:00.000Z

Er ekki kominn tími á blogg? Jú, ég held það bara. Það hefur nú ekki verið mikið um að vera hjá mér undanfarið. Fór jú í frí í Dalina og þar höfðum við það rosa gott, grilluðum á hverjum degi, lékum við hundinn og skoðuðum okkur aðeins um. En veðrið hefði nú mátt vera skemmtilegra því það rigndi á hverjum degi. Emil fannst þetta þvílíkt mikið stuð, hann fékk að vera laus úti og elta boltann sinn og frisbí diskinn. Svo fékk hann heimsókn frá tíkinni á bænum og hún beit hann í rassinn og lék sér að dótinu hans. Hann var voða hissa en kurteis.
Við skruppum á Hvammstanga til að fara í bankann, ég mundi nefnilega allt í einu eftir því að ég er með bankahólf þar á leigu en gat alls ekki munað hvað var í því. Svo ég kíkti í hólfið og svalaði forvitninni. Því næst lá leiðin í stórmarkað KVH og þar keyptum við okkur folaldapiparsteik (algert sælgæti) og mjólk og hittum Gunnu á Söndum. Skemmtileg tilviljun því stefnan var einmitt tekin á Sanda næst. Hún bauð okkur í kaffi og við fórum í Sanda. Vorum á undan Gunnu heim og þar hitti Emil tíkina á bænum og hvolpinn hennar. Hvolpurinn var mjög kátur og lék við gestinn en tíkin var ekki eins kát, urraði og gelti á hann og beit hann svo í rassinn þegar hann hætti sér of nálægt. Hvað er þetta eiginlega með tíkur og rassinn á hvuttanum mínum? Hún var svo farin að ráðast á aumingja Emil við hvert tækifæri svo það endaði með því að hún var lokuð inni, en Emil og hvolpurinn fengu að skottast saman úti.
Svo eins og í öllum mínum fríum veiktist ég... að sjálfsögðu. Og var bara þónokkuð veik meirihluta vikunnar. Þetta fannst mér nú ekki beint sniðugt en fer að verða vön. Ég er meira að segja að hugsa um að panta ekki sumarfrí í október þegar við förum til Kanarí... væri heiðarlegast að panta bara veikindafrí :-) En talandi um Kanarí (eða Lanzarote eins og eyjan heitir víst), við fengum aukaviku fyrir lítinn pening, svo við fáum að vera þar í þrjár vikur! Sól, sandur og sjór (og bjór) í 21 dag :-)
Síðustu helgi skruppum við hjónin í Borgarnes og fengum að ráðast á rifsberjarunnann hjá Skarphéðni og Heiðu. Við tíndum ber af miklum móð og nú eru þau orðin að hlaupi a la amma.... namminamm. Núna ætla ég að fá mér ristað brauð með rifsberjahlaupi og osti og horfa á DVD. Var nefnilega að eignast fyrstu syrpuna af Frasier og hún er frábær!
Heyrumst síðar.

Nýtt leikfang

2005-08-08T14:38:00.000Z

Jæja, nú er ljósmyndaáhuginn orðinn að dellu... ég fór og keypti mér voða fína stafræna myndavél í morgun, með tveimur linsum og ýmsu aukadóti, ásamt bakpoka utan um herlegheitin. Nú er ég búin að elta Emil út um allt og smella mörgum myndum af honum... hann skilur ekkert í þessu veseni á mér. Ohhh... hvað það verður gaman að leika sér að þessari græju :-)
Að öðru leyti er lítið að frétta. Ég er bara að vinna heima alla daga, ekki mikið að gera í vinnunni þar sem allir aðrir hafa verið í sumarfríum. En fólk er nú að skila sér í vinnu þessa dagana svo það fer kannski að fjölga verkefnunum. Annars er ég að fara í frí... við ætlum að taka okkur viku frí og vera í sumarbústað í Dölunum, slappa vel af í sveitasælunni. Emil fær meira að segja að koma með, loksins fundum við stað þar sem hundar eru velkomnir. Ég ætla líka að taka nýju myndavélina með og taka fullt af myndum... gaman gaman :-)
Iris kom til okkar um helgina og við skemmtum okkur vel. Fórum meira að segja á ball með Sálinni í Stapanum (hef aldrei farið á Sálarball fyrr). Settumst eins langt frá sviðinu og við gátum en samt var hávaðinn svo mikill að við gátum ekki talað saman. Svo við fórum bara heim, höfum sennilega stoppað þarna inni í korter... og það kostaði 2000 kall inn. Við borguðum sem sé 6000 kall fyrir 15 mínútur! Kannski er ég orðin svona gömul og þoli þess vegna ekki svona hávaða... en Iris er nú fimm árum yngri en ég og henni fannst þetta líka :-) Lætin voru svo mikil að það var erfitt að heyra hvaða lög þeir voru að spila... helst að maður heyrði það ef maður hélt fyrir eyrun.
Jæja, ætla að vinna smá... fyrst mér tókst að slíta mig frá nýja leikfanginu.

Akureyri

2005-07-26T16:03:00.000Z

Jæja, fyrst hún Brynja er farin að skammast er best að blogga smá... Það hefur nú reyndar ekki mikið gengið á í mínu lífi frá síðasta bloggi, er alltaf bara ein heima með hundinn því Elli er alltaf að fara á Gullfoss og Geysi... hvað skyldi hann alltaf vera að gera þar? Hmm... :-)
Reyndar fékk hann að elta tvö stærstu skemmtiferðaskipin norður á Akureyri og keyra fólkið úr þeim á Mývatn, og fyrst hann fór á tómum bíl norður á fimmtudagskvöldi og aftur til baka á sunnudegi ákvað ég nú bara að skella mér með og hafa það gott á Akureyri yfir helgi. Ferðalagið norður var mjög ljúft, ég var eini farþeginn í 70 manna bíl og það erfiðasta var að ákveða hvar ég ætti eiginlega að sitja... en ákvað svo bara að sitja í leiðsögumannastólnum við hlið bílstjórans. Þar hafði ég það gott alla leiðina, með lappirnar uppi á mælaborðinu, bjór í ísskápnum við hliðina á mér og klósett afturí þegar ég þurfti að skila bjórnum. Held að bílstjórinn hafi nú bara öfundað mig pínu, því ekki gat hann drukkið bjór og farið á klósettið á leiðinni... hvað þá haft lappirnar uppi á mælaborðinu.
Á Akureyri hitti ég Brynju og Hrönn eins og fram kemur í Brynjubloggi. Ég hitti líka Stínu vinkonu mína sem ég hef ekki séð í mörg ár. Með henni þvældist ég um allan bæ í mesta hita sem ég hef upplifað á Íslandi... úff, það var eiginlega bara alltof heitt.
Á föstudagskvöldinu fórum við hjónin út að borða og svo á pöbbarölt, því það var frí hjá Ella á laugardeginum. Við vörum á djamminu framundir morgun og það var bara mjög gaman. Á laugardeginum vorum við frekar þreytt og slöppuðum bara af og á sunnudeginum beið ég meðan hann skutlaðist á Mývatn og svo fórum við í heimsókn til Lilju frænku, alltaf gaman að koma til hennar. Svo var bara brunað heim aftur og ég auðvitað með lappirnar uppi á mælaborðinu en engan bjór í ísskápnum og þess vegna mikið færri ferðir á klósettið góða afturí. Enda ekkert gaman að fara á klósett á íslenskum þjóðvegum... fékk einn marblett á hvorri leið :-)
Við lentum náttúrulega í Reykvíkingaröð og þurftum að dóla á 30 kílómetra hraða yfir Holtavörðuheiðina og á 50 km/h niður Norðurárdal. Þetta var svo svæfandi hraði að ég fór afturí og pússaði rúðurnar í bílnum og tíndi rusl til að halda mér vakandi. Svo gafst Elli líka upp á dólinu og stoppaði við Grábrók þar sem við ryksuguðum og skúruðum bílinn til að hvíla okkur á þessu furðulega aksturslagi.
Þegar í bæinn kom náði ég í bílinn minn sem hafði verið í pössun hjá Hönnu systur. Það má sko alveg setja hann aftur í pössun hjá henni því hann var alveg tandurhreinn og fínn að utan sem innan... það var ekki einu sinni hægt að finna eitt einasta hundahár inni í honum :-) Og þannig var hann sko ekki áður en ég fór.
Emil var náttúrulega á hóteli yfir helgina og kom þaðan með sár á hausnum. Hefur sennilega lent í einhverjum slagsmálum, enda með unglingaveikina þessa dagana. Algjör slagsmálahundur greinilega :-)
Ekki meira í bili... bless

Kanaríííííííííííííííííííííííííí... aftur!

2005-07-07T16:01:00.000Z

Á hverjum degi er ég vön að rúlla í gegnum bloggin hjá vinum og ættingjum (ekki beint gaman þessa dagana, fólk er að gera eitthvað annað en að sitja við tölvuna sína) og svo skrepp ég inn á fréttasíðurnar. Þennan hring fer ég nokkrum sinnum á dag, fer eftir því hve mikið er að gera í vinnunni. Í morgun fór ég inn á allar þessar síður og þar var ekkert um að vera frekar en venjulega. Síðan fór ég bara að sinna vinnunni, hundinum, eiginmanninum og svo vinnunni aftur... óvenju mikið að gera þar.
Áðan ákvað ég svo að renna einn blogghring og sá að enginn hafði bloggað, nema á síðustu síðunni. Hún Óla var búin að blogga, ansi djúpt hugsað blogg sem fékk mig til að hugsa heilmikið. Hún endaði svo á að minnast á nýjustu atburðina í London og ég fór að hugsa um hvað Ólympíuleikarnir hefðu með þriðja heiminn að gera... svo ég kíkti inn á fréttamiðlana og fékk bara sjokk. Greinilegt að ég hef ekkert verið að fylgjast með í dag! Hryðjuverkamenn búnir að sprengja lestar og strætó og drepa og slasa fullt af saklausu fólki.
Þetta fá aumingja Bretarnir fyrir að hafa stríðsglaðan Blair við völd (eða á kannski frekar að segja BushsleikjuBlair?) Hvenær kemur röðin að Dönum og Ítölum? Og þar sem við vorum á listanum með Bushsleikjuþjóðunum erum við þá ekki líka í hættu?
Já já, ég veit að það þurfti að koma Hussein frá völdum... en eru þeir ekki búnir að því? Og bjuggust Bandaríkin og Bretar virkilega ekki við því að öfgafullir arabar myndu hefna fyrir allt saklausa fólkið sem hefur verið drepið í Írak? Já já, ég veit líka að það náðist að drepa einhverja hryðjuverkamenn og nokkra hermenn en hvert var hlutfallið af þeim á móti saklausum borgurum?
Öll þessi dráp í heiminum eru út af ofsatrú... bæði íslam og kristni. Heimurinn væri betri staður ef allir væru trúlausir. Eða hvað haldið þið?
Kannski svolítið þungmelt blogg svo ég ætla að bæta einu skemmtilegu við: Við Elli erum að fara til Lanzarote sem er ein af Kanaríeyjunum í október. Verðum í tvær vikur að sóla okkur þar, ætluðum reyndar að vera þrjár en vorum of lengi að hugsa svo við verðum bara að sætta okkur við svona stuttan tíma.

Kannski blogga allir hinir ef ég byrja...

2005-06-27T13:34:00.000Z

Hmm, kominn tími á blogg myndi ég halda. Annars eru fáir virkir í bloggheimum núna, hvernig stendur á því?
Ég hef haft mikið að gera í vinnunni, svo mikið að ég hef verið að vinna á kvöldin og um helgar. Það er bara hið besta mál þar sem ég vinn mér inn frídaga með þessu móti. Þar sem ég er fjármálastjóri leyfi ég mér ekki að borga sjálfri mér yfirvinnu, en ég samdi um fleiri frídaga í staðinn. Mér reiknast svo til að ég sé búin að vinna mér inn fjóra frídaga síðustu tvær vikur. Besta mál bara.
Furðulegt hvað manni getur dottið í hug þegar maður er alveg að sofna á kvöldin. Eitt kvöld fyrir nokkrum dögum fór ég að hugsa um dagsetninguna á brúðkaupsdeginum okkar, því fólk er alltaf að spyrja “Af hverju 4. júní? Er það eitthvað sérstakur dagur?” Nei, þetta var ekkert sérstakur dagur... bara laugardagur. En ég fór sem sé að hugsa um dagsetninguna og raðaði tölunum upp í kollinum á mér... svona í staðinn fyrir að telja kindur. 4. júní 2005 – 04. 06. 2005 – 04. 06. 05 – 4. 6. 05 – 4605! Kunnuglegt númer mamma? Já, 4605 er sem sé fyrri hlutinn í nafnnúmerinu hennar mömmu og var símanúmerið okkar hér í Keflavík og seinna mitt númer hér í Keflavík með 1 fyrir framan og svo aftur í Reykjavík með tölunni 551 fyrir framan. Ég tek það fram að dagurinn var ekki valinn út af þessu... nema það hafi þá verið algerlega ómeðvitað af okkar hálfu.
En nóg komið af bulli í bili. Munið eftir prófinu þið sem eigið eftir að taka það.

Smá próf

2005-06-14T12:49:00.000Z

Jæja, þá er komið að því að gera eitthvað skemmtilegt :-) Þetta hefur reyndar verið gert áður, en það er svo langt síðan og margt hefur gerst þannig að þetta ætti bara að vera gaman aftur.
Gáið hvað þið þekkið mig vel og takið prófið:
Smellið hér
Gerið svo endilega ykkar eigið próf og athugið hvað fólk þekkir ykkur vel :-)

Réttlæti?

2005-06-10T12:29:00.000Z

Upp er runninn föstudagur og við Emil erum í rólegheitum heima við. Ég skrapp í bæinn í morgun og kíkti aðeins í vinnuna... svona rétt til að setja uppþvottavélina af stað, því þetta er eldhúsvikan mín :-) Reyndar hafði ég annað erindi líka, en fannst sniðugt að segja vinnufélögunum að ég hefði bara komið til að skella í vélina :-)
Ég á svo að vera að vinna núna... og hef reyndar sinnt vinnunni smá, en datt svo í að lesa fréttirnar. Hvers vegna er svona mikið ósamræmi milli dóma eftir því hvað fólk brýtur af sér? Á mbl.is í dag er frétt um konu sem var dæmd í 9 mánaða fangelsi, þar af 6 mánuði skilorðsbundið fyrir að hafa dregið sér fé frá sparisjóði. Aðeins neðar á síðunni er frétt um mann sem var dæmdur í 4 mánaða fangelsi, þar af 2 skilorðsbundið fyrir kynferðisbrot gegn 10 ára stúlku! Hvað á þetta eiginlega að þýða??? Er það verra að stela peningum frá banka en að eyðileggja líf barna??? Ég verð alltaf svo reið þegar ég sé svona... þvílíkt rugl! Mér finnst persónulega að kynferðisbrot gegn börnum séu jafnvel verri en morð. Hvað finnst ykkur?
Svo á visir.is er frétt um mann sem var sakfelldur fyrir líkamsárás en það þótti ekki nauðsynlegt að refsa honum af því að hann hafði þegar verið dæmdur til 20 mánaða fangelsisvistar í Svíþjóð fyrir fíkniefnasmygl. Hvað meina þeir með þessu? Fær hann magnafslátt af því að hann hefur brotið svo mikið af sér?

Frú Jenny!

2005-06-06T11:47:00.000Z

Jæja, þá er ég orðin gift kona! Við Elli giftum okkur á laugardaginn og enginn vissi neitt. Fengum bara prest og tvo votta í heimsókn og svo var farið í að hringja í ættingjana á eftir. Því næst skunduðum við út að borða og skemmtum okkur svo fram eftir nóttu. Sumir eru hissa á okkur að hafa ekki leyft neinum að vera með... en við vorum bæði sammála um að við vildum hafa þetta svona, enda vorum við að gifta okkur fyrir okkur og engan annan og við vildum ekkert umstang.
En annars er ekkert mikið að frétta. Fór til tannlæknis í morgun og hún píndi mig að venju, svo ég er að hugsa um að fara snemma heim í dag. Enda er Emil einn heima og hundleiðist eflaust.

Langt blogg

2005-05-31T11:53:00.000Z

Heiðrún var að biðja um gamlar sögur á sínu bloggi og ég ætla barasta að skella inn einni ferðasögu hér... bara fyrir hana. En þið hin megið að sjálfsögðu lesa líka ;-)

Dagur eitt... punktur – Miðvikudagur 14. júní
Hér verður sögð saga af all ævintýralegu ferðalagi sem farið var dagana 14. til 17. júní árið 2000. Ákveðið hafði verið að leggja af stað eftir fjós að morgni en það dróst fram eftir degi þar sem nokkurn tíma tók að græja Valdimar (það var jeppaskrípið okkar). Hann var nefnilega svo hár að tjaldvagninn var alveg á óæðri endanum aftan í honum. Kúlan var því lækkuð og svo settum við krossviðarplötu á pallinn á honum til að koma farangri þar fyrir án þess að hann yrði blautur og rykugur. Að auki eyddum við nokkrum tíma í að laga tengilinn fyrir tjaldvagninn til að rétt ljós kviknuðu aftan á honum.
Eftir allt þetta streð og amstur komumst við skötuhjúin loksins af stað í fríið langþráða. Stress úr sauðburði og útskrift var farið að há okkur verulega og við notuðum tækifærið að stinga af í nokkra daga áður en vinnukonan héldi aftur til Noregs.
Við ákváðum að þræða norðurströndina því við höfðum séð frekar lítið af þeirri leið áður. Ekið var sem leið lá norður fyrir Skaga og ekki leist okkur nú vel á það landsvæði, þótti það nokkuð hrjóstrugt en samt var nú gaman að sjá það. Næst lá leiðin þvert yfir Héraðsvötnin og út í Fljót. Við ákváðum að tjalda áður en við legðum á Lágheiðina en þegar við komum út að Ketilási fengum við þá flugu í höfuðið að gaman væri að kíkja út á Siglufjörð. Við keyrðum þangað í rólegheitum því sannleikurinn er sá að við þorðum ekki að fara hratt. Bæði var hátt niður af veginum og svo var kvöldsólin að angra okkur, blessunin. Siglfirðingar störðu stórum augum á okkur túristana á risajeppa með pínutjaldvagn þar sem við ókum um plássið og horfðum beint upp í loftið. Við vorum nefnilega að skoða snjóflóðavarnirnar í fjallinu. Að fólk skuli vilja búa þarna!
Eftir að hafa skoðað nægju okkar af Siglufirði ókum við aftur til baka og nánast upp á Lágheiðina áður en við fundum góðan stað til að sofa á. Við tjölduðum niðri við á rétt hjá malarnámu. Hitastigið var rétt við frostmarkið og það var frekar erfitt að fara úr og undir sæng, en það hafðist.... brrrr.

Dagur tvö – Fimmtudagur 15. júní
Morguninn eftir var komin sól og blíða og við vöknuðum hress og spræk. Við röltum niður að á til að tannbursta okkur en urðum frá að hverfa vegna sterkrar móðurástar í kríu sem þóttist eiga þarna lögheimili. Við þurftum því að labba aðeins upp með ánni til að geta hreinsað tennurnar án þess að fá gogg í hausinn. Á meðan við vorum að pakka saman tjaldvagninum komu þarna að risastórir malarflutningabílar. Bílstjórarnir ráku upp stór augu þegar þeir sáu túrista þarna uppi í afdal, en við vorum fegin að þeir mættu ekki fyrr í vinnuna. Um leið og við keyrðum af stað fór að rigna en það entist nú ekki lengi.
Við ókum yfir hina gullfallegu Lágheiði, yfir á Ólafsfjörð, í gegnum fjallið til Dalvíkur og þaðan til Akureyrar, með smá stoppi til að borða nesti. Á nestisstaðnum var úrill býfluga á sveimi en hún ákvað fyrir rest að við værum skaðlaus og stakk sér ofan í næstu þúfu við okkur. Á Akureyri var gert stutt stopp til að fara í Rúmfatalagerinn og kaupa handklæði, lak og sokka. Það gleymist alltaf ýmislegt þegar farið er í útilegu. Reyndar gleymdum við ekki sokkunum, okkur vantaði bara svoleiðis. Því næst ákváðum við að kíkja upp að Þormóðsstöðum þar sem ég var í sveit í gamla daga. Þar féll aurskriða fyrir nokkrum árum og dalurinn fór í eyði upp úr því. Við renndum því í suðurátt, nánast eins langt og við komumst, því dalurinn er mjög innarlega í Eyjafirðinum. Ég var undir stýri til að leyfa Kalla að skoða sig um þarna. Þegar við vorum komin vel upp í dalinn lentum við í lítilli holu. Við það kom þessi svaka hávaði úr vélinni á bílnum og þegar ég steig á kúplinguna sáum við að bíllinn hafði drepið á sér. Þetta þótti okkur í meira lagi undarlegt og við fórum út og kíktum ofan í húddið, en við urðum ekki miklu nær við það. Nú voru góð ráð dýr, við stödd í eyðidal í Eyjafirði, á biluðum bíl, með tjaldvagn, á mjóum vegi og nánast ekkert símasamband. Með því að hanga hálfpartinn utan á bílnum náðum við þó sambandi við FÍB og verkstæðið sem var nýbúið að gera upp vélina í bílnum og svo hringdum við í dráttarbílafyrirtæki á Akureyri. Svo var bara að bíða. Fyrir rest birtust mennirnir frá dráttarbílafyrirtækinu á jeppa og þeir drógu okkur út á Akureyri á allt of miklum hraða. Við skildum þó tjaldvagninn eftir á sveitabæ hjá skólabróður mínum því okkur fannst voðalega hallærislegt að láta draga okkur og tjaldvagninn líka þvert í gegnum Akureyri.
Þegar við komumst loks á verkstæðið sem verkstæðið fyrir sunnan benti okkur á, voru náttúrulega allir farnir heim... þeir hætta klukkan fjögur takk fyrir. Þá var ekki annað að gera en að skilja bílinn eftir og labba af stað. Dráttarmennirnir skutluðu okkur á Bílaleigu Akureyrar því það var eini staðurinn sem okkur datt í hug að fara á. Norðurleið var nefnilega í verkfalli þannig að ekki komumst við með henni heim. Við spurðum manninn í afgreiðslunni hvað það mundi kosta okkur að leigja bíl í sólarhring og hann sagði að það væri ógeðslega dýrt. Svo spurði hann hvort við ætluðum vestur í Húnavatnssýslu. Við litum hvort á annað og spurðum hann svo hvernig í ósköpunum hann vissi það. Þá sagðist hann finna það á lyktinni að við værum Húnvetningar. Loksins kveikti Kalli þó á perunni. Þetta reyndist vera skólabróðir hans frá Hvanneyri sem hann hafði ekki séð í yfir tuttugu ár. Hann lánaði okkur bíl til að ná í farangurinn okkar í Valdimar og setti okkur svo upp í bílinn sem keyrir Morgunblaðið, því hann var rétt að fara suður.
Morgunblaðsbíllinn var amerískur pallbíll með frekar háværum hestöflum. Hann var með krúskontról og var það sett á 120. Hann var með kerru í eftirdragi og stundum hélt ég að hún myndi þeytast eitthvað út í móa þegar hann fór í beygjurnar. Þær eru nefnilega ekki gerðar fyrir þennan hraða. Bílstjórinn talaði nokkuð um lögguna, sagðist sjaldan hafa verið hirtur þó hann keyrði svona hratt. Þegar við komum í Langadalinn æpti radarvarinn hástöfum en of seint... löggan setti bláu ljósin á. Eftir það var ferðin ósköp þægileg því krúsið var sett á 90. Fjúff!
Þegar heim kom notuðum við tækifærið til að borða og baða okkur og svo var haldið aftur af stað í ferðalagið á jeppanum hans tengdapabba. Ekki vorum við komin lengra en austur í hina sýsluna, þegar einstæð lambamóðir með tvíburana sína ákvað að grasið væri grænna hinum megin við veginn og flýtti sér því yfir. Ekki varð komist hjá árekstri og annað lambið fór undir bílinn. Það var lán í óláni að höggið varð nógu mikið til að drepa það samstundis.
Áfram var haldið norður í land og í gegnum Akureyri. Við sóttum tjaldvagninn og héldum upp í dal sem ég held að nefnist Stóridalur í Eyjafirði. Þar hreiðruðum við um okkur fyrir nóttina.

Dagur 3 – Föstudagur 16. júní
Um morguninn vöknuðum við af værum svefni við mjólkurbílinn og svo aftur við það að bóndinn á næsta bæ var farinn í girðingavinnu rétt hjá tjaldvagninum. Honum hefur sennilega þótt forvitnilegt að sjá tjaldvagn þarna.
Við byrjuðum daginn á að gera aðra tilraun til að fara upp að Þormóðsstöðum. Í þetta sinn komumst við klakklaust yfir holuna og alla leið upp að bænum. Við skoðuðum ummerkin eftir skriðuna og hryllti við eyðileggingunni. Skriðan fór yfir mikinn hluta túnanna, ekki langt sunnan við íbúðarhúsið, þar ofan í stórt gil og upp úr því hinum megin. Hún eyðilagði rafstöð bæjarins gersamlega og gerði það að verkum að allt rafmagn fór af. Fjósið leit út eins og kýrnar hefðu bara verið látnar út fyrir daginn.
Þessu næst lá leiðin út Eyjafjörð aftur og yfir á Húsavík. Þar stoppuðum við á bensínstöð til að fá kælikubba í kæliboxið. Þeir áttu þau ekki til þannig að við ákváðum að fara á næstu stöð. En þá uppgötvuðum við að mér hafði tekist að læsa lyklana inni í bílnum! Það var hringt á lögguna fyrir okkur því allir símarnir þrír voru líka læstir inni og hún kom eftir langa bið. Lögreglumennirnir tjáðu okkur að þessi bíll væri sá erfiðasti að opna og við urðum nú aldeilis kát við það! Það tókst þó að lokum og við komumst aftur af stað. Við urðum okkur úti um kælikubba án þess að læsa bílnum og svo var haldið af stað eftir ströndinni. Tjörnesið reyndist ágætt og við komum í Ásbyrgi í sól og blíðu. Þar skoðuðum við okkur um í ró og næði, sáum fisk í tjörninni og klifruðum upp að útsýnisstaðnum. Þegar okkur var orðið voða heitt og svört af flugum fórum við til baka í bílinn og héldum sem leið lá á Kópasker. Ekki fannst okkur nú mikið til þess stórbæjar koma og héldum því áfram út fyrir Melrakkasléttu. Raufarhöfn heillaði okkur ekki heldur svo við brunuðum á Þórshöfn og borðuðum þar. Þegar við vorum södd og sæl héldum við áfram og stoppuðum ekki fyrr en í Vopnafirði. Þar tjölduðum við í túninu hjá bónda sem Kalli kannaðist við.

Dagur fjögur – Þjóðhátíðardagur Íslendinga
Við vöknuðum við mikla rigningu (en ekki hvað?) og skreiddumst út til að pakka saman dótinu. Við vorum svo heppin að vera sótt í morgunmat og eftir hann héldum við áfram í áttina að hringveginum. Ekki var mikið að sjá í rigningu og þoku, en landslagið var eyðilegt, lítið nema svartur sandur.
Við þorðum ekki að stoppa mikið við Mývatn, þar sem þar var alveg logn. Við neyddumst þó til þess þar sem bíllinn hélt því allt í einu fram að hann væri læstur að aftan, þ.e.a.s. hásingin. Kalli þurfti því að fara út og kíkja undir hann, en ekkert hafðist út úr því nema að fá nokkrar forvitnar og svangar flugur inn í bílinn.
Meðfram vatninu sáust svört ský sem voru öll á iði. Við vissum hvað þetta var en útlendingsgrey á bílaleigubíl fóru út til að skoða. Þeir voru þó fljótir inn aftur og sátu svo og slógu um sig handleggjum og öðrum útlimum.
Ekki gerðist nú mikið eftir þetta fyrr en við komum að Vaglaskógi. Við ákváðum að skoða okkur um þar og þegar við vorum að beygja heim afleggjarann hoppaði bíllinn. Við skildum ekkert hvað hafði gerst, en héldum helst að við hefðum keyrt yfir stein, þó við gætum ekki séð hann. Það var ekki fyrr en í Eyjafirðinum, þegar við heyrðum í útvarpi að við áttuðum okkur á því hvað þetta hafði verið. Suðurlandsskjálfti hafði teygt anga sína til okkar. Við keyrðum í loftinu heim til að ná fréttunum og hlustuðum á Bylgjuna þar sem hún náðist, en Rás 2 var bara með grátt í vöngum og ekki var Rás 1 skárri. Ríkismiðlarnir ákváðu nefnilega dagskránna ári áður og þá gerðu þeir ekki ráð fyrir náttúruhamförum á þessum tíma.
Þegar heim kom eyddum við hálftíma í að reyna að kveikja á sjónvarpinu (það var svolítið bilað) og þegar það tókst gátum við farið að horfa á fótboltaleik á EM 2000, okkur til mikillar ánægju... eða þannig, en fréttirnar fengu að bíða betri tíma.
Segja má að þetta ferðalag hafi verið nokkuð viðburðaríkt og endað með ósköpum. Við teljum okkur þó hafa haft gott af því, auk þess sem við komumst vel að því hvað það er nú alltaf gott að vera heima.

Lokaorð
Svona fyrir forvitna má kannski segja hvað kom fyrir bílkjánann okkar þegar hann lenti í holunni. Þegar vélin var sett í hann í annað sinn (þetta var í þriðja skiptið sem hún bilaði) hafði einhver verkstæðismaðurinn gleymt að herða eina skrúfu. Þegar bíllinn lenti í holunni datt skrúfan úr og sleit tímareimina! Bíllinn var sem sagt með lausa skrúfu... bókstaflega!

Hoppandi hús

2005-05-23T11:02:00.000Z

Jæja, þá er Eurovision að baki, ég held bara að ég hafi aldrei horft á keppnina af eins miklum áhuga fyrr. Ég var nokkuð sátt við úrslitin, fannst gríska lagið ágætt og fannst daman frá Möltu standa sig rosalega vel, hefði alveg viljað sjá hana í fyrsta sæti. Mér fannst lagið frá Lettlandi ömurlegt og skil ekki af hverju það var í fyrsta sæti svona lengi til að byrja með. En það er greinilegt að misjafn er smekkur manna.
Enginn giskaði rétt í Eurovision getrauninni okkar... ég er sammála mömmu um að Heiðrún komst sennilega næst réttu svari :-) En svo var Stefanía næst því af þeim sem nefndu sæti :-)
Helgin var róleg, við Emil þvældumst um Reykjanesskagann á laugardaginn, leituðum að myndefni og skoðuðum steina af miklum móð (Stefanía mun sjá þann sem við fundum mjög fljótlega). Ég fann rollur með lömb og reyndi að ná myndum af þeim til að túlka árstíð, jarmaði á kindurnar og þær urðu svo hissa að þær hlupu ekki einu sinni í burtu. Passaði mig líka á að hafa Emil lokaðan inni í bíl, því ég er ekki viss um að þær hefðu staðið kyrrar ef hann hefði verið með... en þá hefði ég kannski náð að túlka hreyfingu, fattaði það ekki :-)
Á laugardagskvöldið eftir Eurovision skruppum við Elli í stúdentaveislu þar sem var mikið fjör. Fullt af bollu og maður mátti ekki líta af glasinu án þess að það fylltist. Við vorum þó nokkuð róleg og fórum snemma heim, því Elli var að vinna daginn eftir og ekki sniðugt að vera þunnur þegar maður á að keyra 70 manna bíl :-)
Í gær vorum við Emil svo bara ein heima og slöppuðum af. Ég held að Emil haldi að hann sé köttur. Hann nuddar sér utan í lappirnar á manni, reynir að skríða upp í fangið á manni og liggur þar sem sólin skín á gólfið. Furðuleg hegðun hjá hundi, en alls ekki leiðinleg, nei nei...
Núna er ég stödd í Reykjavík og húsið hoppar reglulega. Greinilegt að sprengingarnar eru byrjaðar aftur hinum megin við götuna. Ætli loftið fari þá ekki að detta ofan á hausinn á mér einu sinni enn...

Spilafíkn

2005-05-19T10:46:00.000Z

Þó að mitt líf sé einstaklega skemmtilegt um þessar mundir gerist stundum ýmislegt sem gerir það bara ennþá skemmtilegra. Um daginn hringdi síminn minn og ég svaraði. Kona spurði eftir mér með nafni og ég sagðist vera ég. Þá kynnti hún sig, sagði að ég hefði lent í úrtaki í könnun um spilafíkn Íslendinga og spurði hvort hún mætti spyrja mig nokkurra spurninga. Þar sem mér finnst mjög gaman að svara könnunum sagði ég já, en velti því samt fyrir mér hvers vegna ég hefði lent í þessu úrtaki, þar sem ég er á bannlista hjá þjóðskrá.
Hún byrjar að spyrja mig um mína spilavana, hvað ég eyði miklum peningum í mánuði í fjárhættuspil... “ööö... er lottó fjárhættuspil?” Svo var ég spurð hvort ég hefði logið að ættingjum um fjárhættuspil, hvort ég hefði stolið frá þeim til að fjármagna fjárhættuspil, hvort ég hefði komið í ólögleg spilavíti á Íslandi og fleira í þessum dúr. Mér fannst þetta voðalega skemmtilegt, því ég held ég sé alveg laus við spilafíkn, þó ég sé áskrifandi af einni röð í Víkingalottó.
Þegar fíknarspurningunum lauk tóku við spurningar af almennum toga. Ég var spurð um hjúskaparstöðu og barnafjölda og svo hvaða ár ég væri fædd.
“1972” svaraði ég af fullri hreinskilni. Þá kom löng þögn og svo: “Er þetta Jenny Johansen?” Ég svaraði því að sjálfsögðu játandi því síðast þegar ég vissi var það mitt nafn. “Jenny Johansen, Skallagrímsgötu í Borgarnesi?” Þá sprakk ég úr hlátri... það var sem sé föðursystir mín sem átti að lenda í þessari könnun! Ekki í fyrsta sinn sem okkur er ruglað saman :-) Þar sem ég var búin að svara öllum spurningunum var mér bara bætt inn í úrtakið, þannig að þessar 20 mínútur sem fóru í svörin voru ekki til einskis.
En að öðru: Forkeppnin í Eurovision er í kvöld og líður óðum að keppninni sjálfri. Allir sem hafa eitthvað haft um málið að segja gera ráð fyrir að Selma komist upp í aðalkeppnina. Hér kemur spáin um úrslitin í keppninni á laugardaginn:
Stefanía – segir að Selma lendi í 14. sæti og að Hvíta Rússland vinni
Jenny – segir að Selma lendi í 6. sæti og Hvíta Rússland vinni (er að herma)
Mamma – segir að Selma komist hátt
Snjólaug – segir að Selma lendi í 3. sæti
Heiðrún – segist vilja komast í Eurovisionpartý
Iris – segir að Selma vinni keppnina
Brynja – segir að Selma vinni keppnina
Katrín – segir að Selma lendi í 4. sæti

Júróvisjón

2005-05-17T10:18:00.000Z

Hvítasunnuhelgin að baki og mikið höfðum við það gott. Við fórum austur á Hörgsland til Ragga frænda og gistum þar í þessu fína sumarhúsi alla helgina. Veðrið var ótrúlegt miðað við Ísland, hvað þá í maí. Elli varð ennþá dekkri, en ég passaði mig á sólinni og fékk því bara tvær freknur. Mæli með þessum stað fyrir alla ferðalanga, þetta er rosa flott hjá Ragga og fjölskyldu. Og talandi um fjölskylduna hans... ég fékk að sjá nýjasta frændann, son Ragga og Luzvimindu, sem fæddist síðasta fimmtudag. Hann er sem sé akkúrat ári yngri en Emil :-) Alger dúlla og rosa líkur pabba sínum :-) Ég fékk meira að segja að vita hvað hann heitir en þar sem ég gleymdi að spyrja hvort það væri leyndarmál, þá ætla ég ekkert að gefa það upp :-)
Nú er Elli kominn austur á Seyðisfjörð eina ferðina enn, svo við Emil erum bara ein í kotinu. Ætlum að fara í klippingu í dag (reyndar bara ég, en Emil hefði nú gott af að vera snoðaður í þessu hárlosi sínu) og svo ætlum við að keyra um í leit að góðu myndefni. Það er nefnilega komið að fyrsta verkefninu á ljósmyndanámskeiðinu, svo nú er að hamast við að smella af... gaman :-)
Hvað er svo að frétta af ykkur? Ætlið þið ekkert að giska á úrslitin í Eurovision? Hvaða land haldið þið að vinni? Og hvar verður Selma í röðinni? Enn er tími til að skipta um skoðun eða bæta einhverju við. Hérna kemur spá þeirra sem hafa eitthvað leitt hugann að þessu:
Stefanía – segir að Selma komist áfram í forkeppni og lendi í 14. sæti
Jenny – segir að Selma komist áfram í forkeppni og lendi í 6. sæti
Mamma – segir að Selma komist áfram í forkeppni og segir að Selma komist hátt
Snjólaug – segir að Selma komist áfram í forkeppni og lendi í 3. sæti
Heiðrún – segist vilja komast í Eurovisionpartý
Iris – segir að Selma komist áfram í forkeppni og vinni keppnina

Eins árs!

2005-05-12T17:00:00.000Z

Hann á afmæli í dag
Hann á afmæli í dag
Hann á afmæli hann Emil
Hann á afmæli í dag

Gaman er að koma í Keflavík...

2005-05-04T09:28:00.000Z

Ég fór á fund með bæjarstjóranum í gærmorgun. Við spjölluðum heillengi um ýmis mál og þetta var bara virkilega gaman. Svo sagði ég honum frá slysagildrunni hérna í innkeyrslunni okkar og spurði hvort við ættum að laga hana eða bærinn, því bærinn á næstu lóð. Þannig er að það er gat á girðingunni á milli lóðanna þannig að krakkar hlaupa þar í gegn beint inn í innkeyrsluna okkar og við erum hrædd um að lenda í að keyra yfir þau. Svo þyrfti líka að lækka grindverkið til að við sjáum út á götu áður en við erum komin þangað. Ég bjóst nú við að hann myndi allavega segjast ætla að athuga málið... en nei! Hann stóð upp og skrifaði tölvupóst og sagðist skyldu láta laga þetta. Ég var varla komin heim þegar hingað var mættur her manna og byrjaður að mæla og spekúlera. Góð þjónusta í þessu sveitarfélagi... betri en í sumum öðrum sem ég hef búið í...
Ég er byrjuð á ljósmyndanámskeiðinu. Er bara búin að vera að lesa og lesa, ekkert byrjuð að mynda ennþá. En þetta er mjög áhugavert. Núna glápi ég í kringum mig alla daga til að leita að góðu myndefni.... gaman :-)
Á morgun er ég að fara norður á Akureyri. Elli er að fara með hóp þangað og ég ætla að fara líka. Fer með hvutta í pössun í sveitina, Gunna fær aldrei nóg af hundum :-) Ætlunin var að skilja svo bílinn eftir á Laugarbakka og fara norður með hópnum, en svo datt mér í hug að það væri kannski betra að hafa hann fyrir norðan til að geta keyrt um Akureyri og nágrenni með myndavélina :-)
Jæja, verð að vinna smá. Ákvað að vinna heima í dag til að fá næði, það eru svo mikil læti alltaf í kringum nýju skrifstofuna mína í bænum að ég heyri ekki sjálfa mig hugsa.

Það eru ekki bara indjánar sem geta búið til rigningu...

2005-04-27T15:01:00.000Z

Stefanía var að koma með fína hugmynd... og þar sem hún hefur enga bloggsíðu skal ég taka þetta að mér :-)
Nú megið þið giska á úrslitin í Júróvisjón. Stefanía segir að Selma komist áfram í forkeppninni og lendi svo í 14. sæti. Ég hef ekkert heyrt af hinum lögunum, svo ég verð bara að skjóta út í loftið. Ég segi að hún komist áfram í forkeppninni og lendi í... humm... á maður ekki bara að vera bjartsýnn? 6. sæti :-) Hvað haldið þið?
Ég er búin að skrá mig á ljósmyndanámskeiðið. Eftir tvo daga eða svo byrjar það og ég hlakka mikið til. Þetta er fjarnámskeið á netinu og þeir sem hafa áhuga geta skoðað lýsinguna á því hér. Það verður gaman að læra eitthvað... sérstaklega eitthvað sem ég hef áhuga á.
Ég er að fara á fund með bæjarstjóranum í næstu viku. Ég fékk barasta persónulegt bréf frá honum þar sem hann bauð mig velkomna í bæinn og vildi fá að vita af hverju ég flutti hingað. Svo sagði hann að ritarinn sinn biði eftir að heyra frá mér til að skrá viðtalstíma okkar og ég gat náttúrulega ekki látið konugreyið bíða og bíða þannig að ég hringdi í hana áðan. Ég hef nú búið víða, eins og flestir vita, en ég hef aldrei fengið svona móttökur :-)
Ég hef erft hæfileika móður minnar til að búa til rigningu. En ég nota ekki handklæði, heldur sængurföt...

Ái!!!

2005-04-25T12:38:00.000Z

Ég var að koma frá tannlækninum þar sem ég gekk í gegnum fyrsta áfanga í rótarfyllingu. Þetta hef ég ekki prófað áður og vil ekki prófa þetta aftur. Núna sit ég við skrifborðið mitt, búin að taka sterk verkjalyf og pensillín og er verulega illt í andlitinu. Og trúið mér; orðin “ó mæ god!” er eitthvað sem maður vill ekki heyra tannlækninn segja þegar hann er búinn að bora og bora. Svo bætti hún (kvk tannlæknir) við: “Þú ert ekkert að plata mig, þú ert greinilega með tannpínu!” Já, ég fékk tannpínu á Kanarí... svo hætti hún bara og aulinn ég var ekkert að hafa áhyggjur af tönninni meira. Svo kom pínan aftur með látum um helgina og það er rétt svo að hægt sé að bjarga grey tönninni. Passið upp á tennurnar ykkar gott fólk og munið eftir tannþræðinum :-)
Í sambandi við eldri blogg og þennan pirring sem hefur verið í mér (og batnar ekki við tannverkinn) þá er ég búin að fá hugmynd til að fá smá útrás fyrir sköpunargleðina. Og það kostar bara 11.500 krónur... fjarnámskeið í ljósmyndun. Ætli það sé ekki sniðugt? Ég á alveg ágætis myndavél í þetta og ég hef mikinn áhuga á ljósmyndun... ætla að ræða þetta við makann í kvöld en á nú ekki von á að hann setji sig upp á móti þessu :-)

Gleðilegt sumar!

2005-04-22T16:47:00.000Z

Kominn föstudagur og helgin framundan. Hún verður nú frekar róleg því minn maður verður sennilega í vinnunni mestan hluta hennar. Við Emil verðum því bara ein heima og tökum því rólega. Förum kannski í nokkra göngutúra í góða sumarveðrinu.
Ég bað um hugmyndir í síðasta bloggi... það varð frekar lítið um svör. Besta hugmyndin kom frá mömmu... arkitekt, nokkuð sem ég hef mikinn áhuga á. En þá þyrfti ég að fara í skóla og sennilega byrja frá grunni og á þessu landi er það bara alltof dýrt. Iris kom líka reyndar með nokkuð góða athugasemd.
Brynja bloggaði svo útfrá mínum pælingum og var bara skotin í kaf. Hvers vegna er fólk svona tötsí þessa dagana? Og hvers vegna á maður að vera sáttur við sitt hlutskipti ef maður getur gert eitthvað annað? Hvers vegna á ég að vera sátt bara af því að ég hef hærri laun en margir aðrir? Auðvitað er gott að hafa góð laun, en stundum óska ég þess að vera í vinnu þar sem ég hlakka til að fara á fætur á morgnana og mæta til starfa. Ekki orð um það meir...
Annars er ekki mikið um að vera í kringum mig... fékk smá aukavinnu í vikunni. Við hvað? Auðvitað bókhald, hvað annað? ;O)
Jæja... ætla í sturtu. Ble ble

Pínu pirruð...

2005-04-18T14:28:00.000Z

Jæja, maður verður víst að standa sig í blogginu. Það er alltof lítið um að vera í bloggheimum þessa dagana. Fólk farið að hóta að hætta að blogga og allt...
Nú get ég sagt með miklu stolti að ég er búin að fara Austfirðina tvisvar... og hef enn ekki séð þá! Hvað er málið með þessa þoku þarna fyrir austan? Við Elli fórum með flugi austur og strætó til baka. Tveggja hæða strætó meira að segja. Og af því að það var svo vont veður að koma, þá keyrðum við alla leiðina heim án þess að gista. Þetta tók akkúrat sólarhring og mikið vorum við orðin syfjuð. Ég var líka komin með vegariðu (ekki sjóriðu því keyrðum veginn) og fannst gólfið hoppa þegar ég kom heim. Ég sat alla leið á Höfn, en þá var mér orðið illt í rassinum svo ég stóð restina af leiðinni... fyrst til að hvíla mig á sætinu og svo til að halda Ella vakandi. Þetta var ansi magnað ferðalag. Ég prófaði að sitja á efri hæðinni, en þar voru allar hreyfingar svo ýktar og enginn bílstjóri þannig að ég færði mig strax niður aftur. Gaman að þessu :-)
Ég er orðin svoooo leið á starfinu mínu! Vinnufélagarnir eru frábærir, yfirmaðurinn meiriháttar og vinnutilhögunin gæti ekki verið betri, en fjármál er eitthvað sem ég hef aldrei haft áhuga á... enda var það alger tilviljun að ég lenti í þessu starfi. Mig langar til að gera eitthvað skapandi og bókhald og fjármál bjóða voða lítið upp á það. Ef ég yrði skapandi í þessu starfi gæti ég lent í fangelsi :-) Það er líka svo leiðinlegt að vinna í fjármálum hjá ríkinu núna, því það var verið að taka nýtt tölvukerfi í notkun fyrir rúmu ári síðan og það er ekki enn farið að virka. Svo ég lít út eins og hálfviti í hvert sinn sem ég er spurð um eitthvað, því ég get ekki flett neinu upp.... ARG!
Hvað gæti ég farið að gera? Komið nú með einhverjar hugmyndir... PLEASE! Ég er ekki að segja að ég ætli að skipta um starf... en er samt orðin svo þreytt á þessu :-(

Komin aftur

2005-04-12T14:06:00.000Z

Jæja, þá erum við komin heim úr sólinni. Við höfðum það þvílíkt gott þarna úti get ég sagt ykkur. Þetta leit nú ekki vel út áður en við fórum því ég þurfti náttúrulega að fá flensuna þremur dögum fyrir brottför og kvöldið áður en við fórum út var ég með 39 stiga hita (persónuleg hitamet). En ég lét mig hafa það að fara samt og fyrstu þrír dagarnir voru ekkert mjög skemmtilegir. En þegar mér fór að líða betur varð bara gaman. Við löbbuðum út um allt, versluðum smá, lágum heilar tíu mínútur í sólbaði, syntum í sjónum, borðuðum veislumat á hverjum degi, fitnuðum aðeins, drukkum slatta af bjór og rauðvíni, fórum upp í sveit í dýragarð, fórum á markað og prúttuðum heilmikið en versluðum mjög lítið og urðum sólbrún (aðallega Elli... ég dökkna aldrei mikið). Það var glampandi sól alla dagana nema einn og svona 25-30 stiga hiti. Lægst fór hitinn í 19 gráður og hæst í 32.
Við lentum í Keflavík klukkan hálf þrjú í fyrrinótt eftir ellefu tíma ferðalag. Við þurftum að millilenda í Barcelona til að taka farþega og þurftum að hanga út í vél þar í klukkutíma. Við máttum ekki labba um vélina, máttum því síður fara út... áttum bara að sitja í sætunum okkar og ekki hafa beltin spennt. Við vorum í flugvélinni í níu klukkutíma samfellt og fengum ekki einu sinni að éta. Gátum að vísu keypt máltíð, en hún kostaði 800 kall á mann, svo við létum það nú ekki eftir þeim.
Þegar við vöknuðum svo í gærmorgun brunuðum við norður í land. Tókum með okkur kött úr bænum (þið kannist reyndar við hann, hann hét einu sinni Kúkalabbi og bjó hjá henni Irisi) og fórum með hann í Sanda. Þar hittum við Emil okkar og sá varð nú aldeilis glaður að sjá okkur. Við tókum hann með okkur heim og hann varð mjög glaður að koma heim, en hefur reyndar verið hálf furðulegur í dag... voðalega rólegur og sefur mikið. Ég veit eiginlega ekki hvort hann er svona sáttur við að vera kominn heim, eða svekktur... Heiðrún, hvað heldur þú?
Þeir sem vilja sjá myndir úr ferðinni geta smellt á þennan link, þarna er ég búin að setja upp heimasíðu, en reyndar er ekkert á henni ennþá nema Kanarímyndir. Kannski kemur meira þangað seinna :-)
Ég sé að bloggheimar verða hálf líflausir þegar ég blogga ekki... en ég vona að það fari nú að lagast. ÁFRAM BLOGGARAR! :-)

Kanaríííííííííííííííííííííííííí

2005-03-21T10:15:00.000Z

Jæja, hvað haldið þið? Við erum að fara til Kanarí í næstu viku! Við vorum að skoða tilboð frá Plúsferðum til Portúgal og ákváðum að skella okkur, en þá virkaði ekki bókunarvélin á netinu, svo við færðum okkur yfir til Heimsferða og bókuðum okkur þar til Kanarí. Þarna töpuðu Plúsferðir á því að hafa síðuna ekki lagi.
Emil getur náttúrulega ekki komið með, svo við ætlum að skutla honum norður í Sanda á fimmtudaginn, þar sem hann ætlar að hafa það gott í sveitasælunni þangað til við komum aftur heim.
Ég er í sumarfríi í dag, ætla að skreppa í bæinn á eftir og gefa fullt af rauðmaga sem okkur var gefinn í gær. Svo ætla ég náttúrulega að hitta mömmu eitthvað líka, hef ekki séð hana síðan á laugardaginn. Helgin var viðburðarrík, það var stanslaus gestagangur úr öllum áttum... en það var bara gaman.
Núna ætla ég að fara að horfa á vídeó og hafa það gott. Heyrumst síðar.

Jææææja....

2005-03-15T16:34:00.000Z

ARG! Þetta var ekki auðvelt! Ég fékk meira að segja tvo aukadómara í málið og það hjálpaði ekki neitt, því enginn var sammála. Ég myndi persónulega vilja veita ykkur öllum verðlaunin, en ég nenni bara ekki að gera fjórar fígúrur :-)
Eftir miklar pælingar og eftir að hafa lesið allar sögurnar fjórum eða fimm sinnum, þá hef ég komist að þeirri niðurstöðu að Stefanía sé sigurvegarinn (það var samt ekki hún sem var með mútutilburðina). Til hamingju með það frænka!
Gjörið svo vel, hér kemur sagan:

Sagan af Fíu og Theo.

Ég man auðvitað ekki nákvæmlega hvenær þessi saga gerðist, en alla vega var það á tímabilinu milli manna í mínu lífi, þ.e. líklega sumarið 1986. En hvað um það einhvern veginn svona var hún.

Ég tók að mér að passa fyrir Víði og Regínu, hundinn, börnin og gróðurhúsin á meðan þau fóru á Hásefingaskrall, sem var árlegur viðburður á þessum tíma.
Þau bjuggu í Laugarbakkaskóla á neðri hæðinni og Herdís, Pétur og börn á þeirri efri.
Eitt kvöldið, þegar stelpurnar voru sofnaðar og ég og Bogga vinkona mín úr Keflavík, sem var með mér þarna, vorum að slappa af inni í stofu, þá upphefst mikil hundgá – ekki beint gelt, heldur frekar svona „vuuuuuff“ (erfitt að skrifa þetta hljóð). Á eftir þessu hljóði kom eitthvað annað hljóð sem ég þekkti ekki alveg strax svo ég þaut út í stofuglugga og sé þá Fíu, sem hafði sofið vært við útitröppurnar, alla sperrta og áhugasama yfir konu sem hafði komið fyrir húshornið á kvöldgöngu með köttinn sinn. Konan var alveg í ofboði að reyna að ná taki á kettinum sínum sem var svona heldur í úfnara lagi.
Svona fyrir þá sem ekki þekktu Fíu, þá var það það skemmtilegasta sem hún vissi, að stríða köttum.
Nú nú, ég stekk út á svalirnar og kalla á Fíu, sem var auðvitað horfin ásamt konunni og kettinum fyrir húshornið. Ég hleyp inn og í gegnum íbúðina, út og niður tröppurnar, meðfram húsin og heyrði lætin alltaf magnast í Fíu, konunni og kettinum. Sjónin sem blasti við mér þegar ég kom fyrir húshorn nr. 2, þ.e. sá aðalinnganginn í skólann/hótelið, var óborganleg – þar stóð konan, kötturinn var uppi á höfðinu á henni og leit út eins og galdrakettirnir í ævintýrunum, með kryppu og úfið skott og Fía stóð á afturlöppunum með framlappirnar á öxlunum á konunni og trýnið framaní henni og gelti og gelti. Konan baðaði út höndunum og gargaði, kötturinn stóð ofaná hausnum á henni, setti út klærnar og krafsaði í höfuðið á eiganda sínum og þegar ég náði áttum og gargaði á Fíu í ávítunartón þá stökk kötturinn út í loftið, Fía fór niður á fjórar og setti skottið milli afturlappanna og hausinn niður en konan stóð enn með hendur út í loftið, gargandi og blóðið lak niður andlitið.
Í sömu andrá kom Herdís hótelstýra hlaupandi út, því hún heyrði öskrin í konunni og geltið í hundinum og tók hún konuna að sér. Hún flutti hana á Sjúkrahúsið á Hvammstanga þar sem hún var sprautuð við stífkrampa og gert að sárunum á henni en ég fór heim og skammaði Fíu. Fía skammaðist sín ógurlega og tróð sér undir sófaborðið og lét lítið fyrir sér fara. Þegar ég hafði skammast nóg í henni, labbaði ég yfir á hótelið til að vita hvernig gengi en þá heyri ég kallað úti „Theo....“ „Theo minn....“ þar var þá eiginmaður konunnar úti í móa að kalla á köttinn, sem var auðvitað týndur eftir hrellingarnar. Ég hitti Pétur í matsalnum og hann sagði við mig “að það væri best að skjóta helvítis hundinn“ – „Skjóta Fíu“ sagði ég alveg skíthrædd – þá ætlaði hann alveg vitlaus að verða af hlátri – þetta voru sko mín fyrstu kynni af Pétri og ég hélt í einfeldni minni að hann meinti þetta. Hann hefur oft strítt mér á viðbrögðunum síðan.
En Theo kom svo í leitirnar, sem betur fer fyrir Víði og Regínu, því þetta var ekta Síams- verðlaunaköttur úr Reykjavík.... : )

Ég þakka ykkur hinum kærlega fyrir þátttökuna. Þið fáið að lesa hinar sögurnar sem nokkurs konar aukaverðlaun :-)
Nú er bara að byrja að pæla í fígúrunni. Einhverjar hugmyndir Stefanía? Hún getur bæði verið innan- og utandyra… fín við sumarbústaðinn :-)

Fööööööstudaaaaaagur....

2005-03-11T10:14:00.000Z

...og ég er á leiðinni í sveitasæluna. Ég verð á Görðum á Snæfellsnesi um helgina, þeir sem voru með mér á ættarmóti sl. sumar vita vel hvar það er :-) Elli er að fara með hóp á Snæfellsnesið og ég ætla að elta hann. Emil fer sem sé aftur á hótel og hann verður örugglega ekkert fúll yfir því, því það var svo gaman hjá honum síðast.
Horfðuð þið á Desperate Housewifes í gær? Alger snilld... ég ætla sko að fylgjast með þessum þáttum áfram. Annars horfi ég lítið á sjónvarpið þessa dagana, ég á mér eitthvað svo mikið líf núna ;-)
Stefanía, hvernig er það? Á ekkert að koma með söguna? Enn eru bara komnar þrjár sögur í keppnina og ég bíð spennt eftir þinni... sérstaklega til að fá að vita hver Theo er. Og svo mega auðvitað fleiri senda inn sögur og þess vegna margar sögur hver... því fleiri því betra :-) Heiðrún kann engar sögur... en Iris? Hvernig er með þig? Og Regína?
Jæja, ætla að fara að gera eitthvað að viti... vinna eða eitthvað álíka gáfulegt. Hlakka til að sjá hrúgu af sögum í inboxinu mínu á sunnudagskvöldið ;-)
Góða helgi!

Vá... langt blogg!

2005-03-07T14:37:00.000Z

Jæja, eitthvað gekk illa að fá ykkur til að velja efnið. Stefanía stakk upp á dýrasögum, Heiða vildi prakkarasögur og mamma vildi annað hvort, en er greinilega ekki búin að ákveða sig. Svo þá höfum við þetta bara aðeins öðruvísi. Ég leyfi ykkur að velja... annað hvort skrifið þið dýrasögu eða prakkarasögu og besta sagan vinnur. Einfalt og skemmtilegt.
Þá er það hins vegar spurning með mitt loforð... hvort á ég að skrifa prakkarasögu eða dýrasögu? Leysum þá á einfaldan hátt... ég skrifa bara bæði. Gjörið þið svo vel:

Prakkarasaga
Ég var nú reyndar með eindæmum þægt barn og unglingur, en átti þó til að prakkarast aðeins. Ég og vinkona mín sem bjó í sama húsi áttum það til að stríða fólki aðeins, sérstaklega varð nágrannastrákur einn fyrir barðinu á okkur. Við keyptum t.d. einu sinni plat tyggjó, þ.e. það leit út eins og tyggjó, en var verulega ógeðslegt á bragðið. Svo keyptum við tyggjópakka, tókum fyrstu þrjú stykkin úr, settum eitt svona plat ofan í og svo tvö venjuleg ofan á. Svo næst þegar nágrannadrengurinn varð á vegi okkar, fengum við okkur tyggjó og buðum honum svo líka. Aumingja drengurinn varð svo ánægður með að við skyldum gefa honum með okkur að hann tuggði þennan viðbjóð heillengi, þar til hann var kominn með tárin í augun og við sprungum úr hlátri.
En þetta var reyndar ekki prakkarastrikið sem ég ætlaði að segja frá, heldur tókum við okkur til eitt kvöldið að vetri til og ákváðum að gera nokkuð voðalega sniðugt. Þegar ég hugsa til baka núna, orðin aðeins þroskaðri, er ég bara fegin að enginn skyldi slasast við þetta.
Við urðum okkur út um ruslapoka og fórum með hann að göngustíg sem var rétt hjá húsinu okkar. Við lögðum hann á göngustíginn og huldum hann svo með snjó. Svo fórum við í felur og biðum. Ekki leið á löngu þar til unglingsstrákur kom gangandi. Við urðum mikið glaðar þegar við sáum hver þetta var, því hann hafði dundað sér við að stríða okkur í langan tíma. Þegar hann steig á ruslapokann rann hann að sjálfsögðu undan honum, og hann barðist heillengi við að ná jafnvægi aftur. Við urðum mjög svekktar þegar hann náði að forðast að detta á rassinn.
Einhverntíma bundum við líka snæri þvert yfir göngustíginn þar sem mest myrkur var. Eftir langa bið kom manngrey labbandi og var næstum dottinn á hausinn á snærinu. Þegar hann var búinn að sjá hvað þetta var, klofaði hann bara yfir snærið og hélt áfram. Við vorum frekar hissa á að hann skyldi ekki fjarlægja það, því þetta var að sjálfsögðu stórhættulegt.

Dýrasaga
Einu sinni fyrir mörgum árum átti Stefanía frænka kisu að nafni Ingibjörg Túrilla, oftast kölluð Imba. Imba þessi var mikill ljúflingur í alla staði, sérstaklega eftir að hún flutti til Stefaníu, því þann stutta tíma sem hún bjó hjá okkur mæðgum í Keflavík var hún frekar villt. Hún átti það til að fela sig undir sófanum og þegar einhver labbaði framhjá, stökk hún undan sófanum og greip utan um lappirnar á viðkomandi. Einhverntíma var ég að horfa á sjónvarpið og hún lá á sófabakinu fyrir aftan mig. Ég man ekki lengur hvaða mynd ég var að horfa á, en hún var spennandi. Þegar spennan náði hámarki í myndinni, greip kötturinn utan um hausinn á mér með loppunum og hélt fyrir augun á mér. Mér brá ekkert smá!
Einu sinni sem oftar fóru Stefanía og Geiri norður á Laugarbakka til að búa til norðanátt. Þau fengu mig til að líta á köttinn á meðan, þau fóru af stað á fimmtudegi og sögðu að ég þyrfti ekkert að kíkja á köttinn fyrr en á laugardeginum, hún hefði nóg af öllu. Af einhverri ástæðu ákvað ég þó að kíkja til hennar eftir vinnu á föstudeginum. Þegar ég opnaði dyrnar bjóst ég við að Imba kæmi mjálmandi á móti mér, en það bólaði ekkert á henni. Ég fór að kalla á hana og heyrði þá dauft mjálm. Ég kallaði aftur og reyndi að ganga á hljóðið. Eftir nokkra stund var ég komin inn í svefnherbergi og kallaði enn á kisu. Þá heyrði ég mjálm að ofan. Ég leit upp í loftið alveg gáttuð, en sá engan kött. Ég kallaði aftur og heyrði þá að mjálmið kom úr efri fataskápnum. Ég opnaði og þá stökk Imba niður, hljóp þrjá hringi í kringum lappirnar á mér og tók svo á rás inn í þvottahús. Þegar hún var búin að pissa kom hún aftur og strauk sér malandi utan í lappirnar á mér. Ég athugaði skápinn sem hún var í, þar voru sængurfötin geymd, en hún hafði ekkert gert af sér þar inni.
Ég reyndi að lesa Moggann, en Imba var svo skotin í mér að hún lagðist alltaf ofan á blaðið. Það endaði svo með því að hún skreið í fangið á mér og lá þar malandi. Þetta var hún ekki vön að gera svo hún var greinilega ánægð með björgunina.
Rétt áður en ég fór, hringdi Stefanía. Hún spurði hvernig Imba hefði það og ég sagði að hún hefði það fínt, en hefði verið mjög glöð að sjá mig. Svo spurði ég: “En heyrðu, þegar ég fer... á ég þá að setja köttinn aftur inn í skáp?” Stefanía kom af fjöllum og ég sagði henni hvar Imba hefði verið. Þá mundi hún eftir að hafa farið inn í svefnherbergi og opnað skápinn til að taka út sængurföt. Geiri hefði svo sennilega farið þar inn, séð opinn skápinn og lokað honum. Aumingja kötturinn mátti því dúsa þarna í sólarhring og ég er ekki viss um að hún hefði getað haldið í sér mikið lengur.

Jæja... þá er komið að ykkur. Verðlaunin verða ekki af verri endanum... steypukall eða kelling sem verður sniðin að vinningshafanum (er ekki búin að búa hann/hana til). Ef þið vitið ekki hverskonar fyrirbæri þetta er, spyrjið þá Brynju, því hún fékk svoleiðis konu frá mér í fyrra. Ég á líka myndir af þeim tveimur sem ég hef búið til, svo ef þið viljið sjá, sendið mér bara tölvupóst og ég sendi mynd til baka.
Skilafresturinn já! Er ekki bara best að allir verði búnir að skila næstkomandi mánudagskvöld, 14. mars. Þá mun ég lesa sögurnar og birta svo þá bestu á þriðjudaginn. Að sjálfsögðu verð ég ein í dómnefndinni og mútur eru leyfðar, hehehe... nei nei, ég verð sanngjörn :-)
Farið nú að pikka... ég hlakka til að lesa sögurnar. Sendið þær svo á þetta netfang.

Sögu vil ég segja stutta...

2005-03-03T15:29:00.000Z

Í dag er fimmtudagur, sólin skín og starrarnir syngja á þakinu. Ég get greinilega hlakkað til allra flóabitanna í sumar... jey!
Það komu nú lítil viðbrögð við óskum mínum um tillögur að efni í sögukeppni. Kannski hafið þið engan áhuga á að skrifa fleiri sögur. En mér er alveg sama, ég ætla samt að láta ykkur hafa lista til að kjósa um. Hvaða efni í sögukeppni líst ykkur best á? Svara í kommentunum takk :-)

Dýrasögur
Ferðasögur
Hrakfallasögur
Mömmusögur
Prakkarasögur

Til að fá ykkur kannski frekar til að kjósa ætla ég hér með að lofa einu. Ég mun skrifa og birta sögu í þeim flokki sem þið veljið. Síðan hefst keppnin á milli ykkar og að venju verða verðlaun í boði.
Stefnan er að birta mína sögu næsta mánudag, svo þið hafið helgina til að kjósa.

...og nú er hún búin!

2005-03-01T11:14:00.000Z

Unaðarnes... yndislegt! Grilluðum silung og lamb, spiluðum, átum, drukkum, sváfum, sulluðum í pottinum og ýmislegt fleira skemmtilegt....
Svo þegar helgin var að verða búin var pakkað niður og haldið heim á leið, með smá viðkomu í öðrum sumarbústað, ekki mjög langt frá Geira og Stefaníu Hraundal. Því miður gafst ekki tími til að kíkja til þeirra í þetta sinn, því við þurftum að sækja litla prinsinn á hótelið. Kíkjum næst Stefanía... ég lofa :-)
En hvað segið þið... fer ekki að koma tími á nýja sögukeppni?? Mig vantar bara hugmynd að efni... allar hugmyndir vel þegnar, ef ykkur dettur eitthvað í hug sendið mér endilega póst á þetta netfang.
Jæja, er farin að sjóða bjúgu. 17 dagar þar til mamma kemur... jibbí!

Helgin nálgast...

2005-02-24T14:44:00.000Z

Undur og stórmerki hafa gerst! Regína er búin að blogga! Og það er mikil gleði í hennar bloggi... er hún ástfangin eða hvað?
Á morgun erum við skötuhjúin að fara í sumarbústað, þar sem við ætlum að eyða helginni í heitum potti. Þar verður líka grillað lamb og kannski drukkinn smá bjór :-) Emil ætlar ekki að koma með okkur, heldur ætlar hann að eyða helginni á hóteli í góðu yfirlæti.
Nú fer alveg að verða partýhæft hérna í kotinu okkar... kominn fjögurra sæta sófi í stofuna og einn ruggustóll. Við höfum sem sé pláss fyrir þrjá gesti ef allir ætla að sitja. Nýi fíni IKEA sófinn er þvílíkt þægilegur. Ég var ein heima í gærkveldi (Emil var reyndar heima, en hann fær ekki að koma upp í sófa) og þegar Elli kom heim var ég steinsofandi í sófanum... og leið bara mjög vel. Færði mig nú samt inn í rúm og hélt áfram að sofa.
Launaviðræðum og starfsmannaviðtali við sjálfa mig er lokið og fór það mjög vel. Við náðum að semja um hækkun launa vegna óánægju launþegans með vinnuaðstöðuna í bænum. Í gær fór ég í bæinn en komst ekki inn á skrifstofuna sem ég á að vera á, og þurfti að vera í annarri skrifstofu. Þar er tölvutengillinn á leiðinlegum stað svo ég þurfti að sitja með skúffur á milli hnjánna til að geta unnið á tölvuna. Langt frá því að vera þægilegt, svo ég fór heim um hádegið eftir fund með fjármálastjóranum og forstöðumanninum. Ég ætla rétt að vona að á mánudaginn fái ég viðunandi vinnuaðstöðu, því það er ekkert gaman að rífast við sjálfa sig... það er nánast vonlaust að hafa betur í því rifrildi.
Bara 22 dagar þar til mamma kemur í heimsókn... það verður sko gaman. Bleika herbergið er nánast alveg tilbúið til að taka á móti henni, á bara eftir að stytta nýju gardínurnar. Eða kannski ég láti það bara bíða þar til mamma kemur og fái hana til þess? ;-)

Konudagurinn

2005-02-21T13:35:00.000Z

Konudagurinn var í gær, og eflaust hafa margar konur fengið blómvendi... en ekki ég. Sem betur fer segi ég bara, því minn maður gaf mér blómvönd á Valentínusardaginn sem stendur enn bísperrtur og vegna blómavasaskorts á heimilinu er bara pláss fyrir einn vönd í einu.
Dagurinn var þó hinn ánægjulegasti í alla staði. Við vöknuðum seint og eftir morgunverð skelltum við okkur í höfuðborgina til að skoða sófa. Byrjuðum á Húsgagnahöllinni, fundum ekkert áhugavert þar nema einn frekar ljótan, dýran sófa... en þægilegan. Hins vegar fundum við ömmu og afa þar á vafri, og amma bauð okkur upp á kaffi og köku í tilefni konudagsins.
Þessu næst var brunað í IKEA, ætluðum að sjá hvort þar væri eitthvað gott í boði. Og viti menn... þar fundum við rosalega þægilegan sófa, sem kostaði 50 þúsund krónum minna en sá í Húsgagnahöllinni. Ég dró því upp kortið og tók með gardínur og gardínustöng í leiðinni... í bleika herbergið sem er ekki lengur bleikt.
Þar sem þessi viðskipti komust ekki alveg í sex stafa tölu bættum við um betur og dýfðum okkur í Bláa Lónið. Ég var búin að nöldra í Ella í nokkrar vikur og hann samþykkti loksins að koma með í lónið... og ég held hann hafi ekkert séð eftir því. Ég fékk hann meira að segja til að maka leir í andlitið á sér og sagði honum svo að hann liti út fyrir að hafa verið að borða skyr með miklum látum :-)
Eftir baðið bauð makinn mér svo út að borða, fórum á kínverskan stað og fengum þar fína máltíð. Spakmælið í kökunni minni sem við fengum eftir matinn var: “Þú átt líflega fjölskyldu” og Elli samþykkti það alveg, sérstaklega eftir að Rakel ömmusystir kom í heimsókn um daginn og sagði þegar Elli kom til dyra: “Ég ætlaði að grípa þig í rúminu!” Hann hafði aldrei hitt hana áður og sagði bara “ha??” Þar að auki er hann búinn að hitta systur mínar og Laugarbakkafrænkurnar... held hann hafi verið hissa í gær á því hvað afi og amma voru róleg :-)
Skrifstofumálin eru strax farin að verða erfið í vinnunni. Hún Inga er að vinna í dag, hún sem annars vinnur aldrei á mánudögum. Ég ákvað því bara að vera heima í dag, ætla ekki að taka í mál að vera í bænum og hlaupa á milli skrifstofa með kapla og snúrur... ef ég fæ ekki að vera alltaf á sama stað, þá fer ég bara ekkert í bæinn. Og hananú...

Var að flytja... aftur

2005-02-18T11:29:00.000Z

Upp er runninn föstudagur... og ekki mikið meira um það að segja. Ég brunaði í bæinn í gær og dundaði mér fram eftir degi í vinnunni. Kom ekki eins miklu í verk og ég vildi, því nýja fína húsnæðið okkar (sem er alltaf að hrynja ofan á hausinn á okkur) er orðið of lítið! Ég þurfti því að gefa skrifstofuna mína eftir til annars starfsmanns og flytja með allt mitt hafurtask inn á skrifstofuna hjá henni Ingu. En þannig er mál með vexti að hún Inga vinnur bara þrjá daga í viku, svo við munum skiptast á að nota skrifstofuna. En til að við verðum ekki að flækjast hvor fyrir annarri á fimmtudögum, samþykkti ég að breyta minni rútínu þannig að ég verð í bænum á mánudögum og miðvikudögum hér eftir. Allt gott um það að segja, það sem mér finnst leiðinlegast er að ég mun þá aldrei hitta Ingu.
Það er reyndar svo lítið pláss á skrifstofunni að ég gat bara komið þar inn með einn lítinn prentara og lok af pappakassa með smádóti. Allar möppur og þess háttar verða inni á lager... pínu óþægilegt, en kannski munu þá launaviðræður ganga betur fyrir vikið. Forstöðumaðurinn setti mér nefnilega fyrir það verkefni að ræða launamálin mín við fjármálastjórann... og það er ég! Það er ótrúlega erfitt að semja við sjálfan sig, og þessir samningar hafa staðið í rúma viku núna án nokkurs árangurs. En við þennan flutning mun launþeginn Jenny kannski hafa betri stöðu gagnvart fjármálastjóranum Jenny...
Eeeeeen... á móti kemur að það er engin hætta á að þess verði krafist að ég keyri í bæinn á hverjum degi, því það er ekkert pláss fyrir mig :-)
Hafdís María ofurdúlla á afmæli í dag. Til hamingju með eins árs afmælið frænka!

Þorrablótið

2005-02-14T10:29:00.000Z

Þá er hið langþráða þorrablót að baki og mikið rosalega var gaman! Nefndin stóð sig með mikilli prýði, skemmtiatriðin voru mjög fyndin. Meira að segja Elli, sem þekkir ekkert til þarna, sagði að sér hefði þótt annállinn mjög fyndinn, þó eflaust hefði verið meira gaman að þekkja liðið sem verið var að skjóta á. Maturinn var fínn... ég borðaði mest af pottréttinum en lét súrmatinn alveg eiga sig. Ég fékk mér að vísu einn lítinn hákarlsbita til að finna ekki lyktina af hinum. Það virkaði mjög vel, því ég fann ekki hákarlsstybbu af nokkrum manni.
Ballið var fínt líka... en við vorum reyndar ekki mjög lengi þar. Við vorum komin heim til Brynju um hálf tvö eða tvö og fórum bara að sofa þá. Vöknuðum svo bara eldhress á laugardeginum og dóluðum af stað. Komum við á lögreglustöðinni í Borgarnesi til að sækja dótið hans Jóa og Helgu, en þau lentu í hörðum árekstri á suðurleiðinni á föstudagskvöldið og voru flutt slösuð í bæinn. Þegar ég sá bílinn varð ég hissa á að þau skyldu sleppa lifandi úr þessu. Einhver ferð hlýtur að hafa verið á þeim sem keyrði á þau, því Jói keyrir aldrei hratt...
Núna er ég veik heima með furðulegt afbrigði af flensunni. Ég hélt þetta væri bara aumingjaskapur í mér þangað til ég hringdi í vinnuna til að láta vita að ég kæmi ekki. Það eru víst fjórir þar búnir að liggja heima með sömu einkenni... furðulegt. En það lagast einhverntíma...
Núna ætla ég að finna mér bók að lesa og skríða upp í rúm... gera það besta úr þessum veikindum. Góðar stundir :-)

Djö... ansk... helv... þorrinn!

2005-02-10T15:48:00.000Z

Þá er þessari vinnuviku alveg að ljúka, því við ætlum að taka okkur frí í vinnunni á morgun og skella okkur norður í land til að blóta þorra með Húnvetningum. Ég ætla að athuga hvernig nefndin stendur sig í ár, því ég átti að vera í henni núna. Var búin að bíða eftir því í sjö ár eða svo og svo loksins þegar ég lendi í nefndinni... þá bara flyt ég í burtu. En ég sé reyndar ekkert eftir því :-)
Emil fór í leikskólann í dag, ég fer að leggja af stað að sækja hann. Svo förum við til Irisar í nudd... reyndar bara ég, hugsa að Iris vilji ekki nudda hundinn. Svo verður brunað til Keflavíkur til að pakka niður... sofið smá, klipping í fyrramálið, bíllinn í skoðun... og svo verður lagt í ferðalag. Ég hef ekki komið norður í Húnaþing síðan í byrjun nóvember... skrítið.
En ég er farin. Bless og góða helgi!

Veiðileyfi til sölu...

2005-02-07T08:58:00.000Z

Bleika herbergið er ekki lengur bleikt! Nú get ég farið að flytja vinnuaðstöðuna úr eldhúsinu og þá verður nú gaman að vera til.
Heiðrún litla systir á afmæli í dag, orðin eldgömul :-) Til hamingju með daginn Heiðrún!
Í gær var dálítið mikil rigning í Keflavíkinni og lognið var mikið að flýta sér. Þetta varð til þess að það lak inn um gluggann í svefnherberginu, allt fór á flot uppi á lofti sem leiddi til rigningar í þvottahúsinu og það myndaðist myndarlegt stöðuvatn fyrir utan innkeyrsluna hjá okkur. Gaman gaman...
Í vinnunni hrundi loftið aftur, en ekki á minni skrifstofu í þetta sinn, heldur í hinum endanum á húsinu. Ég er samt ekki frá því að mig sé farið að klæja pínulítið...
Brynja er komin með nýtt blogg. Til hamingju með það frænka!
Ekkert mikið að frétta að öðru leyti, allavega ekkert sem verður skrifað hér :-) Nú bíð ég bara eftir föstudeginum til að komast á blótið. Ekki til að borða úldinn mat og drekka brennivín samt... jakk!

Eistnalausi ostaþjófurinn...

2005-02-01T14:50:00.000Z

Nú er Heiðrún farin að minna mig á að blogga, svo það er best að drífa í því...
Helgin var alveg ágæt bara, laugardeginum eyddum við í að rífa upp teppi og undirbúa parketlögn hjá tengdamömmu. Svo skruppum við í bæinn í partý til Irisar og Heimis um kvöldið, þar var fullt af skemmtilegu fólki og mikið hlegið, sungið og dansað. Ég var bílstjóri, svo ég var bara þokkalega róleg, söng hvorki né dansaði, en hló þeim mun meira :-)
Emil er laus við kragann sinn og saumana og hefur róast alveg heilmikið... sefur nánast allan daginn og allar nætur. Það er helst að hann vakni þegar Elli kemur heim, þá dansar hann á eftir honum um allt (sko Emil á eftir Ella, ekki öfugt).
Við fengum okkur kex og osta eitt kvöldið og horfðum á sjónvarpið. Við skruppum svo aðeins fram í eldhús og þegar við komum til baka sat Emil voða skömmustulegur inni í stofu... og það hafði fækkað um eina ostategund á stofuborðinu. Stórt stykki af hvítlauksosti hafði horfið ofan í hundinn og við vorum viss um að hann fengi í magann af þessu... en nei, hann hafði bara gott af þessu og var merkilega lítið andfúll daginn eftir.
Til hamingju með daginn í dag, amma...svona ef þú skyldir nú lesa þetta :-) Svo á mamma afmæli á fimmtudaginn og Heiðrún á mánudaginn... svo á ég líka bróður sem á afmæli í febrúar, en hann átti afmæli í fyrra, svo það verður ekkert afmæli hjá honum í ár.
Við ætluðum að skreppa á þorrablót um helgina, en því hefur verið frestað um viku, svo ég veit ekkert hvað við gerum af okkur um helgina... ætli við höldum ekki bara áfram að mála eða eitthvað. Við máluðum ganginn í gærkvöldi svo nú er mikið bjartara þar. Næsta mál á málningardagskránni er svo bleika herbergið... vonandi klárum við það sem fyrst svo ég geti komið mér upp vinnuaðstöðu þar inni. Núna er skrifstofan mín í eldhúsinu og það er ekkert mjög þægilegt.
Jæja, farin að vinna, sjúumst... eins og Brynja segir :-)

Hvítir klósettburstar

2005-01-25T15:37:00.000Z

Emil losnar við saumana á eftir. Hann er enn með skerminn sinn og virðist alveg nákvæmlega sama um hann. Við tökum hann stundum af honum og þá vill hann bara fá hann aftur um hálsinn. Öllu má venjast greinilega... en við Elli erum hins vegar orðin mjög pirruð á skerminum. Emil fattar nefnilega ekki hvað hann tekur mikið pláss með þessa plastrekt og er alltaf að hlaupa á okkur... hann er sérstaklega hittinn á hásinarnar á okkur. Svo þeytast húsgögnin líka út um alla íbúð þegar hann hleypur fram hjá þeim... dálítið þreytandi. Við Elli verðum sennilega mikið fegnari en Emil þegar skermurinn fer af... en ég hugsa að hvutti verði glaður að losna við saumana og geta sleikt fyrrverandi gersemar (eins og Katrín orðar það) að vild. Það verður sennilega mikill friður fyrir honum í kvöld.
Íbúðin er farin að líta út eins og mannabústaður, nema baðherbergið og bleika gestaherbergið eru enn óbreytt. Við skruppum í bæinn áðan til að sækja síðustu hurðarnar á fataskápinn, fengum bara eikarhurðir í fyrstu ferð en tvær áttu að vera speglar. Við fórum sem sé þriðju ferð í IKEA í dag til að skipta hurðunum og eigum svo eina ferð eftir til að sækja skúffurnar sem aldrei eru til. Þetta er orðinn ansi dýr skápur... og við urðum mikið hissa í dag þegar við sáum að speglahurðirnar eru mikið ódýrari en hinar og ef við hefðum bara tekið spegla hefðum við sparað 12 þúsund kall! En jæja... við höfum ekki gott af að hafa of mikið af speglum :-)
Hvað er svo að frétta af ykkur öllum? Það er eitthvað svo lítið um að vera í bloggheimum þessa dagana... bara Katrín sem stendur sig virkilega vel í blogginu. En Iris er búin að blogga og svara klósettburstakommentunum, hvet alla til að taka þátt í þeirri umræðu :-)

Kúluleysi

2005-01-18T16:12:00.000Z

Jæja, þá er hann Emil minn orðinn aðeins minna karlkyns. Hann fór að hitta dýralækni í gær og kom sofandi heim. Þegar hann vaknaði vafraði hann um íbúðina eins og ofurölvi og fékk svo kraga til að hann taki ekki saumana úr sér sjálfur alltof snemma. Núna er hann frekar fúll yfir kraganum en virðist alveg hress að öðru leyti. Hann fékk að sofa inni hjá okkur í nótt og við vorum alltaf að vakna við það þegar hann labbaði á veggina. Hann sofnaði svo loksins undir morgun, um það leyti sem Elli fór í vinnuna og við tvö sváfum til klukkan tíu.
Rakel ömmusystir kom í heimsókn áðan og borðaði afganginn af hádegismatnum. Svo fékk hún kaffi og við spjölluðum og skoðuðum myndir... voða gaman. Hún færði okkur innflutningsgjöf og fékk skoðunarferð um höllina í staðinn.
Sjónvarpið sprakk um helgina, fyrst varð myndin bara mjó rönd en hljóðið heyrðist. Svo kom smellur og bæði mynd og hljóð hurfu. Ég skrapp því í Elko í gær og keypti annað sjónvarp. Litla 14 tommu sjónvarpið sem við höfum venjulega í svefnherberginu var nefnilega full lítið í stofuna, hún er svo stór að maður þurfti eiginlega kíki til að horfa á sjónvarpið. Þegar ég var að horfa á “How do you like Iceland” á sunnudagskvöldið þurfti ég að standa upp og fara nær til að lesa listana sem birtust stundum á skjánum... og þeir voru alltaf að koma svo ég var á endalausum hlaupum yfir stofuna.
Ég er í sumarfríi í dag til að hjúkra hundinum mínum... en þarf ekkert að hjúkra honum, svo ég er bara að slæpast. Er að hugsa um að láta renna í bleika baðið og leggjast í bleyti í smá stund. Ha det!

Komin heim...

2005-01-12T11:28:00.000Z

Þá erum við flutt inn í íbúðina okkar og klofum yfir kassa alla daga. Erum búin að fara í Ikea og kaupa fataskápa og eldhúsborð og stóla. Fataskápakaupin gengu nú ekki alveg eins og við ætluðum, því þeir áttu bara tvær einingar af sex, svo við verðum að bíða eftir restinni. Svo urðu þeir líka mikið dýrari en við gerðum ráð fyrir því verðin í bæklingnum eru bara fyrir skápinn, hurðina og lamirnar. Ef maður vill einhvern lúxus eins og fataslár, höldur, hillur eða skúffur þarf maður að borga extra. En þetta verður voða flott allt saman þegar allt verður komið á sinn stað...
Málningarvinnan gengur svona og svona. Við erum búin að mála svefnherbergið og stofuna, en gangurinn og bleika herbergið bíða enn. Emil er mikið glaður þegar við erum ekki að mála, því þá getur hann spásserað um íbúðina að vild. Við hins vegar settum hann í búrið þegar við vorum með málningu í opnum ílátum, því við höfum lítinn áhuga á litlum hvítum hundafótsporum út um allt.
Emil er líka að koma sér fyrir á nýja heimilinu. Hann er vanur að geyma leikföngin og beinin sín á ákveðnum stöðum og nú er hann að leita að góðum stað. Í Borgarnesi geymdi hann dótið sitt í og undir sófanum, en nú er búið að banna honum að fara upp í sófann, svo hann þarf að finna eitthvað annað. Önnur gluggakistan í stofunni virðist vera ákjósanleg, því þar er venjulega alltaf eins og eitt bein og einn bolti. Hann er enn að venjast hljóðum nágrennisins og geltir ef hann heyrir í fólki. Eins verður hann mjög hávær þegar Fréttablaðið kemur kl. 5.45 á morgnana, sem betur fer erum við alltaf vöknuð þá til að sussa á hann, en þetta gæti orðið pirrandi um helgar...
Jæja, núna ætla ég að fara að tæma eins og einn kassa... er orðin svo leið á kössum, af hverju skyldi það vera?

Flutningur nr. 36 alveg að klárast...

2005-01-06T13:28:00.000Z

Jæja, þá er ég að eignast húsnæði... í fyrsta sinn, kominn tími til! Við fengum lykilinn í gær að íbúðinni okkar og nú er að byrja að mála og sauma gardínur og fleira skemmtilegt. Mamma, þú mátt koma og redda gardínunum, þú þarft ekki að koma með saumavélina, því ég á svoleiðis :-)
Þetta er mjög spennandi allt saman, við erum búin að velja litina á alla veggi, nema eldhúsið sem fær að vera blátt aðeins lengur og baðherbergið sem fær að vera bleikt og blátt (ég er ekki að grínast) þar til við höfum efni á að henda öllu þaðan út. Öll önnur herbergi verða máluð. Veggirnir í svefnherberginu og stofunni eru grænir með bleikum skellum (ekki heldur að grínast núna) og gestaherbergið/skrifstofan mín er dökkbleik. Hvað var fólk að hugsa??
Þegar við verðum búin að mála getum við bara flutt inn... það verður vonandi fyrir eða um helgina. Svo eru allir velkomnir í heimsókn, bara hringja fyrst svo við verðum heima til að taka á móti gestum :-)
Fleiri fréttir hef ég nú ekki, en þetta hlýtur að vera nóg í bili eða hvað? :-)

Gleðilegt ár!

2005-01-03T09:00:00.000Z

Þá er nýtt ár gengið í garð og ég er heimilislaus! Við erum enn ekki búin að fá svar með íbúðina sem okkur langar í, vonandi gerist það í dag. Núna bý ég heima hjá mömmu kærastans... við erum bara eins og unglingar :-)
Ég flutti burt úr Borgarnesi að mestu leyti síðasta fimmtudag, fyrst fluttum við búslóðina hennar Irisar í bæinn og svo var brunað aftur uppeftir og minni búslóð hent í bílinn. Hún fór líka í bæinn, þar sem enginn staður var fyrir hana á Suðurnesjunum. Í gær fórum við svo í Borgarnes aftur, tókum síðasta dótið, þrifum íbúðina og skiluðum lyklunum. Ég er sem sé alfarin úr nesinu, dótið mitt komið í Breiðholtið og ég sjálf til Njarðvíkur.
Áramótin voru ljúf, við elduðum lambasteik og borðuðum þrjú saman, svo horfðum við á skaupið sem mér fannst bara alveg ágætt, en Elli svaf yfir hluta af því. Hvernig fannst ykkur skaupið annars? Svo horfðum við á flugeldana og skáluðum í alvöru kampavíni á miðnætti. Ég hafði áhyggjur af hvuttanum mínum þar sem mér gafst aldrei tími til að nálgast róandi töflu handa honum. Allar áhyggjur voru þó greinilega óþarfar, því þegar lætin byrjuðu leit hann aðeins upp, setti annað eyrað upp í loftið og fór svo bara að sofa.
Þegar við höfðum horft nægju okkar á flugeldana settumst við niður og horfðum á Stellu í framboði þar til kampavínið var búið. Þá fórum við í langan labbitúr með hundinn, kíktum aðeins við heima hjá vinnufélaga Ella og svo að sofa.
Núna er ég í vinnunni í Reykjavík, komst í vinnuna þrátt fyrir leiðindaveður en hefði verið veðurteppt ef ég hefði enn búið í Borgarnesi. Ég veit ekki hvernig nettengingamál verða hjá mér næstu daga, svo þið skuluð ekki búast við að ég bloggi mjög oft, eða svari tölvupósti um leið og hann berst.
Best að vinna smá...

Litlir kassar... allir eins

2004-12-28T01:04:00.000Z

Jæja, þá er ég byrjuð að pakka niður í 36. sinn. Ég eyði öllum mínum tíma núna í að hlaupa fram og til baka með kassa í fanginu og er að reyna að skipuleggja hvað á að fara í hvern þeirra. Ég nefnilega veit ekki hvort ég er að pakka niður til flutnings eða í geymslu. Við fáum ekki svar með íbúðina fyrr en á miðvikudag og þá eru bara tveir dagar til áramóta. Ég ætla að flytja héðan fyrir áramót, svo þá verður lítill tími til stefnu til að finna einhverja aðra íbúð... svo kannski enda ég bara á götunni með alla kassana mína.
Jólin voru meiriháttar í alla staði. Við vorum öll saman heima hjá Irisi, borðuðum lambahamborgarhrygg, fundum tréð eftir mikla leit í pakkahrúgunni og spiluðum svo Friendsspilið fram á nótt... þ.e. við systur spiluðum, en Elli horfði á og hristi hausinn yfir þessum vinanerdum sem við erum. Emil smjattaði á jólagjöfunum sínum, hann fékk harðfiskkurl frá langömmu og langafa og það var sko vel þegið. Einnig fékk hann bolta frá ömmu sinni í Breiðholtinu og móðursystkinum og frá mér fékk hann kall með hatt og vindil (hattinn át Emil strax af kallinum og vandi hann svo af reykingunum daginn eftir) sem segir "How you doing?" þegar maður potar í magann á honum. Tumi eyddi hins vegar mestum hluta kvöldsins sofandi inni á baði og reyndi að detta ofan í klósettið ef einhver fór að pissa.
Jæja, best að hætta þessu kjaftæði og halda áfram að kafa í kassana...

Köttur úti í mýri...

2004-12-20T15:10:00.000Z

Tígrisdýrið mikla

Þessi kisi hefur verið í pössun hjá okkur síðan á laugardag, þar sem honum og Kola kemur ekkert voðalega vel saman... þó er kisi mjög barngóður. Þetta litla kríli er alveg ótrúlega skemmtilegt og gefur Emil ekkert eftir. Emil hefur mikinn áhuga á litla dýrinu og eltir hann út um allt. Kisi lætur sér það vel líka og stríðir hvutta stundum með því að sitja í rúminu hans. En ef hundurinn verður of ágengur felur kisi sig inni í Cheeriospakka.
Þetta er sem sé kötturinn hennar Irisar og hann er að leita sér að góðu heimili því Iris er að fara að flytja í blokk í Reykjavík. Þetta einstaka eintak er ættað frá Söndum í Miðfirði eins og Emil. Hann er mjög kelinn, skríður oft í fangið á mér og sofnar þar og kippir sér ekkert upp við það þó hundurinn sé afbrýðisamur.
Enn er ég að bíða eftir svari með íbúðina, þarf að bíða fram á miðvikudag til að vita hvort við getum flutt inn í hana milli jóla og nýárs. En hvernig sem fer, þá ætla ég að flytja burt úr Borgarnesi þá, því öll þessi keyrsla er dýr og fáránlegt að vera að fara á fætur klukkan fjögur tvisvar í viku :-)

Ég sem hélt að jólagjafirnar væru allar komnar...

2004-12-16T11:13:00.000Z

Ég fæ kannski íbúð í Keflavík í dag... ég er svo spennt að bíða eftir svari. Heiðrún, þú færð kannski að hjálpa mér að flytja milli jóla og nýárs :-) Eins og sumir vita (þeir sem ekki vissu það, vita það þá núna) er ég að fara í sambúð í Keflavík, aldrei hefði mér nú dottið í hug að eiga það eftir... en ég hlakka mikið til :-) Þá þarf ég líka ekki að fara á fætur klukkan fjögur á morgnana lengur.
Núna er ég á fullu í að ganga frá jólagjöfunum sem ég bjó til í haust, því það eru víst bara 8 dagar til jóla. Og ég á eftir að finna og kaupa jólagjöf handa manninum í lífi mínu... úff! Einhverjar hugmyndir? :-) Ég hef aldrei verið eins hugmyndalaus í sambandi við gjafir... og ég get ekki gefið honum það sama og hinum, því hann veit hvað það er :-)

Hrekkjasögur

2004-12-13T13:55:00.000Z

Jæja krakkar mínir! Þá er best að blogga smá. Eftir mikla sorg í nóvember tók við mikið hamingjutímabil hjá mér og núna svíf ég um á sæluskýi alla daga :-) Og... ég er að fara að flytja... í 36. sinn! Í þetta sinn ætla ég að prófa Suðurnesin aftur, ég þvælist allt í kringum Reykjavík :-) Veit einhver um lausa íbúð þarna suðurfrá?

Ég ákvað að hinkra aðeins með að birta hrekkjasögu til að athuga hvort ekki bærust fleiri. En, nei... engin bættist við. Tvær sögur bárust og hef ég ákveðið að birta þær báðar hérna. Gjörið svo vel og góða skemmtun:

Eitt sinn sem áður þegar ég var lítil og eldri og alltaf er ég átti heima á Laugarbakka, Capital of the North, og að þessu sinni Laugarbakkaskóla. Eins og síðan ég var rúmlega tveggja ára þá átti ég þessa yndislegu systur...finnst hún yndisleg núna...ekki svo þá og þá var hún eiginlega bara svona litla systir sem hægt er að stríða :-) og gerði ég mikið af því, því miður :-)
Á þessum tíma áttum við “bróður” sem í raun var hann Mummi frændi...og þar sem við Mummi vorum nánast jafn gömul þá lékum við yfirleitt saman og Brynja fékk stundum að vera með :-)
Eitt sinn sem áður þá var baðtími....vorum við öll látin saman í bað og fannst okkur það bara gaman....og eins og áður þá var rifist um besta staðinn í baðinu :-) tek ég það fram að við Mummi vorum 7 ára og Brynja 5 ára og ég var frekust og fékk besta staðinn í baðinu :-) Brynja var í miðjunni og Mummi kranamegin :-)
Við vorum sem sagt bara að leika okkur og allt í einu stendur herra Mummi upp....Brynja snýr baki í hann bæ ðe vei og á sér einskins ills von...bara að leika sér eins og eðlilegt barn :-) Við Mummi erum með handabendingar og augnaráð okkar á milli og með þessu vorum við að ákveða að hann skildi nú láta gossa á hausinn á Brynju.....Gerði hann það...pissssssssss......Brynja lítur upp voða hissa að fá volga bunu allt í einu yfir hausinn á sér...við Mummi öskrum úr hlátri....og Brynja sem var svo hissa gat ekki gert neitt nema segja OJJ
Tek ég það fram að við vorum ung og vitlaus og fannst þetta rosalega fyndið :-)
Þetta var nú samt bara eitt af skiptunum sem Mummi pissaði annar staðar en í klósettið....en hann gekk iðulega í svefni til að fara á klósettið og var þá bara heppni hvar bunan lenti...í ruslafötunni, kúrekahattinum eða í klósettinu.
Hann var nú samt ekki sofandi í baðinu þessa örlagaríku stund og engar Brynjur hlutu varanlegan skaða í þessari baðferð.

Það er kannski þess vegna sem Brynja er með svona þykkt og mikið hár í dag....hver veit :-)

Katrín Þóra.

Mín elskulega systir hún Ella Sigga hafði unun á að láta bera krem á bakið á sér og láta nudda sig og virkilega njóta lífsins. Þessi atburður átti sér stað þegar við vorum unglingar. Ekki fannst mér þetta gaman til lengdar og best að segja var ég orðin hundleið á þessu og ákvað að hrekkja hana aðeins með GRÆNA kreminu sem var í notkun í það skiptið. Þar sem hún lá á maganum uppí rúminum á nærbuxunum, settist ég á fæturnar á henni, tók mér brúsann í hönd og beinlínis stakk honum þar sem sólin ekki skín og kreisti eins fast úr brúsanum og ég gat!

Það þarf ekki að taka það fram að ég var ekki beðin um þetta aftur!

Snjólaug Grétarsdóttir

Ég þakka kærlega fyrir þessar sögur og eins og áður stendur báðum höfundum til boða að velja sér verðlaunin. Ég mun senda þeim lista í tölvupósti fljótlega.

Jæja!

2004-12-08T09:58:00.000Z

8. desember í dag og fresturinn rennur út í kvöld. Tvær sögur komnar, verða þær virkilega ekki fleiri? Kannski ég segi ykkur eina til að koma ykkur af stað:

Þegar við bjuggum í Keflavík kom Rakel ömmusystir stundum í heimsókn til okkar á kvöldin (oftast rétt eftir kvöldmat) og það fannst okkur systrum alltaf skemmtilegt. Eitt sinn fór ég inn í herbergi meðan mamma og Rakel spjölluðu, skrifaði "Sparkaðu í mig" á hvítan límmiða, fór með hann fram á gang og límdi hann aftan á kápuna hennar Rakelar. Þegar hún var að fara sáu litlu systur mínar miðann og byrjuðu að sparka í Rakel af miklum móð. Hún skildi ekkert í þessum látum í skæruliðunum og þegar hún sagði þeim að hætta þessu sögðu þær: "En þú baðst okkur um að sparka í þig!" Ekki veit ég hvort mamma rak augun í miðann, en hún allavega sagði ekki neitt og Rakel fór heim.
Daginn eftir kom hún aftur í heimsókn. Hún kallaði í mig og bað mig að koma aðeins að tala við sig. Ég fór fram frekar niðurlút og hún spurði hvort ég hefði sett þennan miða á sig. Ég viðurkenndi það og þá sagðist hún hafa komið við í búð á heimleiðinni og þar sem hún stóð í röðinni hafi kona sem hún kannaðist lítillega við hallað sér að henni og sagt: "Á ég að sparka í þig Rakel?" Ég gat ekki annað en farið að skellihlæja þó ég byggist við skömmum. En þá horfði Rakel brosandi á mig og spurði: "Áttu fleiri svona miða? Mig langar að líma á tollarana!"
Komið nú með hrekkjasögur!

Jólin eru að nálgast, vissuð þið það? Aldrei þessu vant er ég farin að hlakka til hátíðanna... enda heilmikið skemmtilegt að gerast í mínu lífi þessa dagana. Allt að breytast hjá mér og mínum. Tjái mig ekki meira um það að sinni.... ;-) Ég er samt ekki farin að skreyta, nenni því alls ekki... enda verður bara meira drasl í kringum mig þegar ég geri það. En jólalögin eru farin að fara minna og minna í taugarnar á mér...

Hmm...

2004-12-06T16:19:00.000Z

Jæja, krakkar mínir. Nú eru bara tveir dagar eftir af skilafrestinum og bara ein saga komin. Hverskonar frammistaða er þetta eiginlega? Reyndar er voðalega lítið að gera á öllum bloggsíðum þessa dagana, sumir blogga sjaldan og aðrir ekkert... en ég sá mér til mikillar gleði áðan að Stebbi frændi er loksins byrjaður að blogga aftur, ég hló mig máttlausa þegar ég las bloggið hans um Amazon :-)
Mitt líf er að komast á skrið aftur, er farin að mæta reglulega í vinnuna og fór meira að segja á jólahlaðborð með vinnufélögunum á föstudaginn. Þar var svo gaman að ég missti af aðalréttinum... allt í einu var bara kominn eftirréttur á borðið. Eins og þeir vita sem þekkja mig best er ég ekkert fyrir sæta eftirrétti, svo það eina sem ég borðaði þarna var forrétturinn. En hann var alveg ágætur bara og dugði mér vel.
Ég er í Reykjavík í dag, reif mig upp eldsnemma í morgun því Koli ætlaði að fá far með mér. Dagurinn byrjaði á því að ég þurfti að skipta um dekk (það eru einhver álög á þessum bíl, þetta er í þriðja sinn sem það springur dekk vinstra megin að aftan á þessu ári), því það var skrúfa í því. Mikið er nú skemmtilegt í myrkri og grenjandi rigningu klukkan sjö að morgni að burðast með drullug dekk fram og til baka...
Við brunuðum svo í bæinn, Koli söng jólalög fyrir okkur Emil alla leiðina, ég byrjaði á því að skila honum á leikskólann, svo fór Emil á sinn leikskóla og því næst var komið við á dekkjaverkstæði þar sem ég komst að því að það er tvöfalt dýrara að láta gera við dekk í Reykjavík en í Borgarnesi.
Jæja... þá er vinnudagurinn að verða búinn. Bless í bili.

Lífið heldur víst áfram...

2004-12-01T13:51:00.000Z

Jæja, þá er kominn tími á blogg. Síðustu þrjár vikur hafa verið þær erfiðustu í mínu lífi, pabbi er horfinn. Hann var góður maður sem glímdi við illvígan sjúkdóm og varð að lúta lægra haldi fyrir honum. Ég mun alltaf sakna pabba míns, en hugga mig við að honum líði betur núna.
Ég vil þakka ykkur kærlega fyrir alla samúðina og hlýjuna síðustu vikur, þið eruð yndisleg! Það er á svona stundum sem maður finnur hvað maður á góða ættingja og vini.

En að öðru; aðeins ein saga hefur borist í keppnina um besta hrekkinn, og vegna atburða síðustu vikna ætla ég að framlengja frestinn til 8. des. Sendið sögur á þetta netfang, ég hlakka til að lesa :-)
Þið þurfið ekki sjálf að hafa hrekkt einhvern, það má alveg skrifa um hrekki annarra líka. Ef fólk vill senda nafnlaust vísa ég í blogg frá 1. nóvember með leiðbeiningum þar um. Einnig tek ég fram að þessi keppni er ekki bara fyrir nánustu ættingja og vini, allir sem lesa síðuna mína mega taka þátt :-)

Afmæli og ný keppni

2004-11-07T13:32:00.000Z

Jæja... góðan daginn! Þá er kominn sunnudagur og þynnkan loksins horfin. Hún var að vísu merkilega lítil bara miðað við mikla og langvarandi drykkju... úff! En í gær var ég aðallega þreytt, enda var lítið sofið.
Við komumst norður við illan leik á föstudaginn, komumst allt í einu að því að heiðin var flughál þegar við komum að slysi þar og allir fóru að hægja á sér, en ekkert gerðist þegar ég steig á bremsurnar. Ég náði þó að forðast að lenda aftan á næsta bíl en þegar ég leit í spegilinn var jeppi að nálgast mig óðfluga. Hann færði sig út í kantinn til að lenda ekki á mér og ég færði mig til vinstri... svo þetta slapp. Fjúff! Við stoppuðum svo í Brú, og þegar ég steig út úr bílnum var ég næstum dottin, svo mikil var hálkan... og engin leið að sjá hana, því vegurinn virtist bara vera blautur í rigningunni. Svona hált var alla leiðina sem eftir var, og til að bæta gráu ofan á svart biluðu rúðuþurrkurnar á bílnum mínum... þær þurrka að vísu ennþá, en stoppa alltaf á miðri rúðunni, beint í sjónlínu.
Afmælisveislan mikla var alveg meiriháttar skemmtileg og veitingarnar afbragðsgóðar. Ég hámaði í mig krækling og humar og rækjur og margt fleira góðgæti. Takk fyrir okkur Regína! Svo var sungið... misvel. Hljómsveitin var bara alveg prýðileg og við Hrönn gerðum okkar besta í okkar starfi sem grúppíur.
Eftir mikið djamm á Laugarbakka var skundað út á Tanga þar sem við náðum í restina af sláturhússlúttinu. Við dönsuðum mikið... svo mikið að ég gleymdi að drekka og það hefur sennilega forðað mér frá timburmönnunum. Ég fékk kjaftshögg á gólfinu, mjög óvænt og mjög óvart, frá Pólverja sem lifði sig mikið inn í dansinn. Þetta olli bólginni efri vör og blóðnösum... var frekar vont. Aumingja strákurinn var alveg miður sín yfir þessu og elti mig það sem eftir var kvöldsins og sagði "sorry, sorry, sorry"... sennilega eina orðið sem hann kann í ensku, alla vega náði ég ekki neinu öðru af viti upp úr honum.
Eftir ballið fórum við svo í partý á verbúðinni og sátum þar og kjöftuðum þar til okkur var hent út... þá var beðið eftir fari heim og það féll í hlut Guðjóns að sækja okkur stöllur... aumingja Guðjón að kynnast okkur svona.
Eftir þetta tók við löng leit að sænginni minni sem átti að vera í ganginum hjá Regínu, en var bara ekki þar. Eftir að hafa vakið fullt af fólki sem svaf víða í félagsheimilinu og líka fólk sem svaf í öðru húsi og var ekki alveg edrú, fann Iris loks sængina í kuðli á svefnherbergisgólfinu hjá Regínu. Ég er ekki enn búin að komast af því hvers vegna einhver stal pokanum með sænginni, hellti úr honum í svefnherberginu hennar Regínu og reif sængina úr lakinu og skildi þetta allt eftir í hrúgu...
Við Emil vöknuðum í hádeginu og fórum út í rokið. Svo fórum við aftur að sofa og fórum ekki á fætur fyrr en hálf þrjú. Þá stauluðumst við systur heim til Brynju, átum og fórum svo í Skeggjastaði. Þar fylltum við bílinn af kössum og svo brunuðum við í Sanda, þar sem Emil heimsótti systur sína, ég baukaði aðeins í nýju tölvunni þeirra og Iris eignaðist kettling. Við ætluðum að fá lánað kattabúr handa honum á Mýrum, en litli kisinn var svo rólegur og svaf bara í fanginu á Irisi svo það reyndist engin þörf á búri.
Sögukeppnin tókst bara alveg prýðilega, fannst ykkur það ekki? Ég er því að hugsa um að velta annarri keppni af stað. Í þetta sinn verður efnið "besti hrekkurinn" og miðað við mína fjölskyldu ætti nú ekki að vera neinn skortur á efni í góðar sögur :-) Þá er ég sérstaklega að hugsa um ákveðna ömmusystur mína...
Sem fyrr má skila sögunum á þetta netfang og sömu reglur gilda og síðast. Skilafrestur er til 15. nóvember og besta sagan verður birt þann 16. nóvember.

Og sigurvegarinn er....

2004-11-04T15:26:00.000Z

Þá er kominn fimmtudagur og ég mætt á Reykjavíkurskrifstofuna mína eftir langa bið. Mér var lofað hreinni og fínni skrifstofu, en það eina sem hefur lagast er að það eru komnar plötur í loftið... enn er allt í ryki samt og ég er búin að klóra mér alveg sundur og saman í allan dag. Það er sko ekkert gaman að hafa ofnæmi fyrir vinnustaðnum!
Emil er á leikskólanum... hann ætlaði sko alls ekki að vera eftir þar, hefur greinilega fengið alltof langt frí. Ég mátti teyma hann í gegnum allt húsið og út í gerðið þar sem hann hitti fullt af öðrum hvolpum. Hann sat fyrst fast upp við mig, en hinir hvolparnir voru nú fljótir að ná honum í leik með sér og þá læddist ég í burtu.
En nóg komið af kjaftæði, nú er komið að því sem allir bíða eftir........ úrslitunum í keppninni um neyðarlegasta atvikið. Sjö sögur bárust og allar voru þær frábærar. Það var sko ekkert auðvelt að velja... þó ég sé bara ein í dómnefndinni. Það var meira að segja svo erfitt að ég get ekki gert upp á milli tveggja frásagna... svo þær vinna bara báðar. Ég mun senda vinningshöfunum tölvupóst með vali á vinningum.
Ég vil þakka kærlega öllum þeim sem sendu inn sögur, þið eruð frábær :-)
Þá er bara að vinda sér í þá fyrri, hún barst á síðustu stundu frá Stefaníu... ertu ekki fegin núna að hafa sent inn Stefanía? :-)
Gjörið svo vel:

Þetta gerðist fyrir rúmum 23 árum þegar ég bjó í Bolungavík þar sem ég var að vinna á skrifstofu hjá byggingarfyrirtæki. Við á skrifstofunni deildum kaffistofu með nokkrum körlum sem unnu í byggingarvöruverslun sem rekin var af sama eiganda og fyrirtækið sem ég vann hjá. Ég sem sagt sá um launaútreikning fyrir þessa karla ásamt fleiri aðilum.

En nú ætla ég að koma mér að þessu neyðarlega atviki, þar sem ég gerði mig að þvílíku fífli, svo miklu að ég roðnaði í mörg ár bara við tilhugsunina og það er ekki langt síðan ég gat farið að segja frá þessu því mér skammaðist mín svooooo mikið.

Það var sem sé í einum af þessum ágætu kaffitímum að einn karlinn, sem var auðvitað enginn karl, líklega eitthvað á fertugsaldri sagði okkur klámvísu. Mér þykir verst að ég man auðvitað ekki klámvísuna en alla vega kom orðið “lókur” fyrir í vísunni eða að hann (karlinn sem um var ort) horfði á “lókinn” eða eitthvað slíkt. Nú nú, þegar vísunni lauk hrópaði ég upp og yfirgnæfði hlátrasköllin í köllunum og sagði “Ég veit hvað það þýðir” – allir hættu að hlægja og horfðu á mig og ég sagði hróðug “Það þýðir gluggi”

Fólk getur rétt ímyndað sér hvað var hlegið – en ég verð líklega að fara að endurskoða þetta með að minnið mitt hafi farið að fara halloka á fertugsaldri hjá mér, því ég var rétt um tvítugt þegar þetta var og hafði nýverið lesið eða hlustað á einhverja fornsögu þar sem orðið “Ljóri” kom við sögu og ég hafði haft fyrir því að finna út hvað það þýddi – sem sagt “Gluggi”

Orðin eru nokkuð lík – er það ekki? Lókur/Ljóri : )

Ég eiginlega þorði ekki að segja frá þessu fyrr en fyrir um tveimur á hálfu ári en þá var ég kynnt fyrir nýjum tengdasyni, sem er systursonur þessa ágæta manns sem fór með vísuna góðu.

Ég ætti kannski að biðja hann um að tala við frænda sinn og biðja hann um vísuna fyrir mig?????

Þetta er samt ekki neyðarlegasta atvik sem ég hef lent í en þetta er alla vega fyndið – hitt var ekki fyndið.

Stefanía.

Takk fyrir þetta Stefanía… þessu hefði ég ekki vilja lenda í :-)
Hér er svo hin sagan, ég datt næstum af stólnum af hlátri þegar ég las hana. Höfundur vill ekki láta nafns síns getið:

Frétti af konu sem lenti í einu neyðarlegu, já og reyndar skemmtilegu, hehehehe.
Sko það var ónefnd kona sem var búin að "hösla" sér karl, af einkamálum, reyndar búin að hitta hann nokkru sinnum svo henni fannst nú ekkert tiltöku mál að hann kæmi í heimsókn, sem hann og gerði einn góðan veðurdag.
Konukindin var búin að taka til og alles, fara í sturtu og hella upp á kaffi, ekki málið, já og meira að segja þvo upp.
Kemur svo karlinn og þau sitja góða stund og lepja kaffi og segja hreystisögur.............................
Kom svo að því að karl vildi meira og barst leikurinn inn í svefnherbergi kerlu, þar tók karlinn völdinn og skellti kerlu á rúmið.......................................Upphófust þá hin mestu háreysti og hvæs..................þau lentu ofan á kettinum.............og hann var ekki ánægður með þetta. En kerla sprakk úr hlátri og er enn að hlægja, karl spýttist upp og kerla hefur ekki séð hann síðan en hlær enn.

Lokadagurinn...

2004-11-03T10:33:00.000Z

Þá er runninn upp síðasti dagurinn í skilafrestinum á neyðarlegustu sögunni. Þið hafið daginn í dag til að skila inn sögu, alveg fram að miðnætti. Á morgun birtist besta sagan hér á blogginu og höfundurinn fær verðlaun (svo framarlega sem ég veit hver höfundurinn er). Svo nú er bara að bretta upp ermarnar og pikka inn ykkar neyðarlegu minningar.
Mig dreymdi Smára í nótt, man ekkert um hvað draumurinn var, man bara að Smári var þar. Ég er voðalega hrædd um að það sé fyrir því að Bandaríkjamenn kjósi sama forsetann yfir sig aftur. Eða kannski verður það eins og síðast... kjósa einn en fá annan...
Svo dreymdi mig líka að ég var á ferðalagi í Noregi með mömmu og Helgu föðursystur. Helga var að keyra og var alltaf að stríða okkur með því að keyra út í kant á fullri ferð. Svo endaði ferðin í einhverju spa dæmi og við vorum ekki með neina sundboli. Föttuðum það þegar við vorum komnar úr öllu... og ekki nóg með það; heldur vorum við víst í kallaklefanum... gaman að því :-) En því miður voru engir kallar þar til að skoða.
Ég fékk símtal frá yfirmanninum í gær þar sem hann tjáði mér að það sé loksins búið að laga skrifstofuna mína... komnar loftplötur og allt. Hún verður síðan hreinsuð voða vel í dag, svo ég geti mætt þangað á morgun án þess að fá útbrot og kláða :-) Það var líka kominn tími til, það er einn og hálfur mánuður síðan loftið hrundi.
Best að vinna smá.......

Fjölnir orðinn eldri en ég... næstu ellefu daga

2004-11-02T13:25:00.000Z

EINN DAGUR eftir af skilafrestinum... kooooma svo!
Annar nóvember í dag og hann Fjölnir krútt á afmæli. Til hamingju með daginn dúllan mín :-) Ég næ þér bráðum...
Annars lítið um að vera, er búin að vera að undirbúa jólin... er ekki komin í jólaskap, vil bara vera búin að öllu í tíma. Ég er ekki að gera jólahreingerninguna eða baka, heldur er ég að búa til umbúðir utan um jólagjöfina góðu... og nokkrar fleiri. Engir skókassar samt, heldur Pringles staukar og Dímon box... voða flott. Það er svo gaman að dunda sér við svona yfir sjónvarpinu.
Emil er veikur í dag... ældi í rúmið mitt í nótt og skeit svo næstum því á stofugólfið í morgun. Núna sefur hann bara og sefur. Hefur sennilega étið eitthvað miður gott, eins og kattaskít sem honum finnst lostæti.

Komnar fimm sögur...

2004-11-01T13:39:00.000Z

Nú eru bara tveir dagar eftir af frestinum, svo þeir sem ætla að vera með í keppninni um neyðarlegasta atvikið ættu að fara að drífa sig að senda inn sögu. Sem fyrr má senda söguna á þetta netfang. Og munið að það er allt í lagi að senda nafnlaust, ég er meira að segja búin að gera það auðvelt fyrir ykkur. Til þess að senda nafnlaust farið þið inn á Hotmail, skráið ykkur inn sem sogukeppni@hotmail.com og lykilorðið er snatason. Veljið New message, smellið á nafnið mitt hægra megin, skrifið Neyðarlegt í subject og söguna í kassann. Sendið þetta svo af stað, og þá fæ ég póst frá ykkur, en veit ekkert frá hverjum hann kemur.
Stefanía setti fram alveg ágæta spurningu í kommenti við síðasta blogg. Af hverju kommenta ekki allir sem eru að skoða blogg? Það væri nefnilega mjög gaman að vita hverjir eru að lesa þetta, því á tólfta hundrað heimsóknir eru varla bara frá nánustu ættingjum mínum... ef svo er hafa þeir ekkert annað að gera :-)

Verðlaunin...

2004-10-31T15:01:00.000Z

Jæja krakkar mínir... nú eru komnar fjórar sögur í keppnina, hver annarri skemmtilegri. Og bara þrír dagar eftir af skilafrestinum. Nú er um að gera að setjast við tölvuna og skrifa niður ykkar neyðarlegu minningar, fá smá roða í kinnarnar og leyfa okkur hinum að hlæja :-)
Ég er enn að basla við að ákveða verðlaunin, en sennilega mun vinningshafinn fá að velja á milli þess að fá nýja kilju, tölvuleik eða mjólkurfernuljósaseríu :-) Svo þið sjáið að verðlaunin eru ekkert plat.... enginn flugmiði samt, Heiðrún.
Annars er lítið að frétta af mér, ég er bara búin að vera heima í rólegheitunum þessa helgi, eins og venjulega. Var að uppgötva um daginn að ég hef bara farið tvisvar á djammið í Borgarnesi síðan ég flutti hingað í vor. Hvað er ég eiginlega búin að vera að gera?? Djammaði reyndar tvisvar í Skandinavíu og svo var ein skyrskemmtun í Húnaþingi, en samt... ég hlýt að vera orðin gömul. Samt ekki komin á fimmtugs- eða sextugsaldurinn eins og sumir ;-)
Var að hreinsa tölvuna mína áðan, hún var eitthvað slöpp... fékk einhverja vírussýkingu greyið. Mikið um vírusárásir þessa dagana, Lykla Pétur hefur varla undan að stoppa alla þessa óværu sem reynir að ná völdum í tölvunni minni. Hann stendur sig samt vel blessaður. Núna er tölvan mín hin sprækasta og ekkert vesen í gangi.
Regína reif mig upp úr rúminu kl. hálf ellefu í morgun, hún og Bensinn voru á leið í Hvalfjörðinn að eltast við kræklinga. Við Emil vorum svo mygluð að við nenntum ekki með, samt fórum við að sofa um miðnættið... letihaugar.
Í gær skruppum við í heimsókn til Irisar í nýju íbúðina (gleymdi myndavélinni heima mamma) og Emil var svo ánægður með herbergið hans Kola að hann meig á gólfið og skeit á fötin hans Kola sem voru á gólfinu. Hann ávann sér ekki miklar vinsældir við þetta og ákvað því að fara bara að sofa á stofugólfinu.... skemmtilegur gestur. Ég fékk svo bílinn minn lánaðan til að fara í búð og þegar ég var komin þangað hringdi Iris og bað mig að versla fyrir þau mæðgin, því Koli var kominn með hita. Hann er búinn að vera kvefaður síðan Iris kom heim að utan, með slæman hósta... vírusar herja greinilega á fleira en tölvur.

Allt að gerast...

2004-10-29T18:40:00.000Z

Jæja, þá eru komnar tvær sögur í keppnina um neyðarlegasta atvikið. Þær eru báðar mjög fyndnar, svo nú er um að gera fyrir ykkur að pikka inn ykkar sögur til að reyna að slá þessar út :-) Munið svo að senda þær á þetta netfang og það þarf enginn að vera feiminn, því ég mun ekki gefa neitt upp um höfundinn nema með leyfi. Ég vona að ég fái fullt af sögum, því ég er búin að veltast um af hlátri hérna... og hláturinn lengir lífið. Kannski ég birti bara fleiri en eina sögu... hmmm.....
Ég hitti Húnvetninga þegar ég kom út úr KB (fór inn í Samkaup, kom út úr KB) í dag. Það voru Gísli og Aníta (sko þessi úr sveitinni, ekki þau á Tanganum) sem voru í menningarferð í stórborginni Borgarnesi. Gaman að hitta ykkur Aníta :-) Það þýddi sko ekkert að segja Anítu fréttir af mér, því hún sagðist hafa séð allt á blogginu. Líst vel á þetta.... nú þarf ég ekki að segja neinum neitt, allir vita allt um hvað ég er að gera :-) Svona á þetta að vera...
Farin að borða spergilkálið mitt, mmmm......

Besta sagan - verðlaun í boði!

2004-10-28T10:52:00.000Z

Upp er runninn fimmtudagur. Við Emil skruppum til Reykjavíkur í gær, fórum í heimsókn til afa og ömmu og ætluðum að heilsa upp á Fjölni líka, en hann var ekki heima þegar okkur hentaði :-) Ég fór til læknis og hann var svo "vondur" við mig að ég hélt ég myndi ekki komast hingað heim aftur. Þegar það tókst skreið ég upp í rúm og breiddi sængina upp undir höku og lá í keng í þrjá tíma. Emil var svo indæll að vera slappur með mér, lá til fóta og hreyfði sig ekki. En þetta lagaðist allt saman og nú er ég hress og spræk. En það getur stundum verið erfitt að vera kona...
Sá einhver tunglmyrkvann í nótt? Ég var búin að lesa að hann ætti að byrja sex mínútur yfir miðnætti og ætlaði að bíða til að sjá, tunglið var beint fyrir utan svefnherbergisgluggann minn. Ég sofnaði yfir bókinni sem ég ætlaði að lesa þangað til að myrkvinn byrjaði, en vaknaði tólf mínútur yfir tólf og skreiddist út í glugga. Þá var tunglið bara alveg eins, svo ég fór bara upp í rúm og hélt áfram að sofa... missti sem sé af þessu öllu saman. Oh well... en ég sá sólmyrkva einu sinni... það var gaman.
Mér datt í hug um daginn að gera dálítið skemmtilegt hér á blogginu og fá mína tryggu lesendur í lið með mér. Mig langar að biðja ykkur að skrifa niður það neyðarlegasta sem hefur komið fyrir ykkur og senda það hingað. Ég les sögurnar og birti svo þessa sem mér finnst fyndnust. Þið getið beðið mig um að birta hana ekki undir nafni ef þið viljið ekki að aðrir viti hver þið eruð, og þið megið meira að segja senda mér söguna nafnlaust af einhverju nafnlausu netfangi ef þið viljið. Ég ætla reyndar að veita smá verðlaun, þannig að ef ég veit ekki hver það er sem vinnur fær viðkomandi ekki verðlaunin, en það er allt í lagi :-) Skilafrestur á sögunni verður 3. nóvember og sú besta verður birt þann 4. nóvember næstkomandi. Stuttur frestur, ég veit... en annars gleymist þetta bara :-) Ef þetta gengur vel læt ég ykkur hafa annað viðfangsefni þegar þessari keppni er lokið :-) Það hefur eitthvað neyðarlegt komið fyrir alla, svo látið nú ljós ykkar skína :-)
Ég áskil mér rétt til að stytta söguna ef hún verður of löng....

Skókassar...

2004-10-25T11:26:00.000Z

Góðan dag og gleðilega vinnuviku! Þá erum við Emil komin aftur í nesið og litli hvuttinn minn var mjööög ánægður að koma heim. Hann var í pössun hjá systur sinni um helgina og þó hann skemmti sér vel við að leika við hana var hann mikið glaður þegar mamma hans kom að sækja hann. Hann var svo glaður að hann gerði allt rétt, settist bara niður fast upp við lappirnar á mér og mændi á mig, reyndi ekki einu sinni að flaðra upp um fólkið í kring. Þegar við komum heim skreið hann upp í fangið á mér í sófanum, setti hausinn upp við hálsinn á mér og steinsofnaði... voða sætt, en hann fer nú að verða fullstór fyrir fangið á mér, er orðinn 18 kíló :-)
Helgin var fín, mikið spjallað og brallað... en Regína; ég var ekki í Húnaþingi svo ég komst ekki á ball með Sixties.
Skókassar já... fyrst þið endilega viljið vita það, þá bý ég til gjafaumbúðir úr skókössum, og eins og Heiðrún veit, þá eru umbúðirnar það flottar að það má nota þær í ýmislegt... ekki bara henda þeim í ruslið. Ekki satt Heiðrún? Ég kaupi mér nánast aldrei skó, bara í Svíþjóð og þá nenni ég ekki að drösla kassanum með heim, þannig að það er alltaf skókassaskortur á mínu heimili. Ég get reyndar notað alla kassa með lausu loki... bæði minni og stærri.
Jæja, ætli það sé ekki best að sinna vinnunni aðeins...

Helgin er að koma...

2004-10-21T13:35:00.000Z

Jæja... hún Katrín lagði svo mikla áherslu á að ég bloggaði, svo ég ætla bara að hlýða, þó ég hafi nákvæmlega ekkert að segja, enda hef ég alltaf verið svo hlýðin (er það ekki annars?). Svo er ég líka uppáhaldsfrænkan hennar Katrínar sem vinnur bæði í Hyrnunni og Reykjavík (algert aukaatriði að ég vinn hvorki í Hyrnunni né Reykjavík þessa dagana). Hér kemur blogg:
Ég skrapp til Reykjavíkur í gær, það var vont veður og allt það... eins og venjulega á þessum árstíma. Ég keyrði framhjá vörubíl sem hafði fokið út af (í engri hálku) og sem betur fer fyrir Irisi var það ekki landflutningabíllinn sem kom með dótið hennar.
Ég stoppaði stutt í bænum, keypti mér Subway og hélt svo til baka í ennþá meira roki. Nagladekkin sungu alla leiðina heim. Ég fór beint til Irisar í nýju íbúðina og gaf henni glænýtt Andrésblað í innflutningsgjöf. Svo fórum við heim til mín, hleyptum Emil út að pissa og horfðum svo á vídeó þar til við fórum að sofa.
Í dag er bara vinnan, svo ætlum við Emil að skreppa í heimsókn til systur hans í kvöld. Ég er í fríi á morgun, því ég var að vinna síðustu helgi, svo ég ætla að nota helgina í að slæpast á Norðurlandinu og hitta gamla vini og vinkonur... gaman gaman :-) Iris ætlar sennilega í bæinn um helgina og Ásta verður að vinna, svo það er engin ástæða til að hanga í Borgarnesi... þó að ball ársins sé einmitt núna um helgina... skagfirska sveiflan á fullri ferð!
Dettur ekkert fleira í hug til að segja. Eða jú... ef þið eigið skókassa sem þið ætlið ekkert að nota megið þið alveg gefa mér þá... og hafa mig í huga ef þið kaupið ykkur skó :-)

Veturinn er mættur!

2004-10-18T13:25:00.000Z

Vetur 18. október 2004

Jæja, það er bara kominn vetur! Hér í Borgarnesi eru hríðarél og slatti af snjó yfir öllu... og skítkalt. Mér finnst veturinn nú vera fullsnemma á ferðinni, fúlt að þurfa að setja vetrardekkin undir löngu áður en það má. Emil er nú ekki vanur að vilja fara út á nóttunni, en um fimmleytið í morgun varð honum eitthvað brátt í brók og ég mátti staulast á lappir til að hleypa honum út. Reyndar var ég vakandi þegar þetta var, er ekki búin að sofa meira en tvo tíma í einu síðustu sex nætur, en það er önnur saga. Ég sem sé fór í slopp og elti hundinn niður. Þegar ég opnaði útidyrnar sá Emil snjó í fyrsta sinn og varð svo hissa að hann ætlaði ekki að þora út. Þegar hann hafði sig loksins út í þetta hvíta, kalda og blauta þurfti hann að þefa svo mikið að hann steingleymdi ástæðunni fyrir því að hann var utandyra. En eftir nokkra bið rifjaði hann það upp og kláraði sín mál. Þegar hann kom inn var hann svo spenntur að hann hljóp um allt og ég var heillengi að róa hann niður.
Helgin var róleg, Iris og Koli fóru norður á laugardaginn og ég var bara heima að taka til og vinna. Þegar Iris kom að norðan fór ég með henni í bæinn til að skila af mér vinnugögnunum, svo fórum við í 10/11 og sáum að það er dýrara að versla þar en í KB í Borgarnesi sem er að verða Samkaup. Ég keypti því bara algerar nauðsynjar (Cheerios) og ætla bara að fara í kaupfélagið í dag þegar Iris kemur heim úr vinnunni. Nenni ekki fyrr, því hún er á bílnum og ég nenni ekki að fara að leita að trefli, húfu og vettlingum...

Lamadýr og önd

2004-10-15T13:17:00.000Z

Upp er runninn gullfallegur föstudagur, sólin skín og fiðrildin flögra um stofuna hjá mér (hvaðan koma öll þessi fiðrildi??). Framundan er helgin sem ég mun eyða í vinnu en það er bara allt í lagi, alveg ágætt að vinna um helgar. Eruð þið ekki öll í góðu skapi annars? Ef ekki, þá skuluð þið kíkja á þetta, því lamadýr eru gleðigjafar :-) Hafið kveikt á hátölurunum...
Fyrir þá sem ekki vita, Iris er komin með vinnu.... og íbúð... Heiða reddar öllu. Hún er svona Borgarnesútgáfan af Stefaníu :-)
Ég hef í rauninni nákvæmlega ekkert að segja, vaknaði bara í svo góðu skapi í morgun að ég ákvað að deila því með ykkur :-)

Kanski er nafnlausum Langárþursakindum beitt á plastherðatré hjá Dússa...

2004-10-13T13:16:00.000Z

Sjaldan hefur umræðan á kommentunum verið eins lífleg og á því sem ritað var síðastliðinn mánudag. Hér kemur því nýtt blogg þar sem einn af mínum tryggu lesendum fór fram á að skipt yrði um umræðuefni.
Og hvað á þá efnið að vera? Ekki veit ég það.... Jú, heyrðu... get notað tækifærið og auglýst eftir geymsluplássi fyrir dótið hennar Irisar sem er sennilega að koma til landsins í dag. Veit einhver um nógu stórt pláss fyrir 5 rúmmetra af dóti? Reyndar er Heiða með alla anga úti fyrir Irisi til að finna geymslupláss og íbúð og aukavinnu, dugleg hún Heiða :-)
Ég vil benda þeim sem ekki hafa tekið eftir því á að Iris litla systir er mætt í bloggheima. Hér getið þið skoðað hennar blogg og einnig er hún komin efst á listann hér til hliðar. Verið nú dugleg að kommenta hjá henni líka. Svo mæli ég með því að allir fari inn á bloggið hennar Brynju og hvetji hana til að skrifa nú eitthvað skemmtilegt, því hún hefur ekkert skrifað í þessum mánuði....
Margir hafa verið að pæla í hver Anonymous er... ég hef aðallega leitt hann (já hann) hjá mér, því ég nenni ekki að vera forvitin. En svona ykkur til upplýsinga, þá er hann (já hann) með ameríska ip tölu... hmmm... Íslendingur í Ameríku... hver getur það verið? Og til að koma í veg fyrir endalausar pælingar í framtíðinni ef einhver nennir (eða kann) ekki að skrifa nafnið sitt í kommentin, þá verður þeim eytt jafnóðum og ég sé þau.... og hananú! Ég er ekkert pirruð, finnst bara að fólk eigi að skrifa undir nafni :-)

Sauðamessa

2004-10-11T12:51:00.000Z

Kindur á Borgarbraut

Enn ein vinnuvikan hafin... og þar sem skrifstofan mín í Reykjavík hefur enn ekki verið hreinsuð, þá er ég bara heima.
Helgin var alveg ágæt bara. Við Iris og Emil fórum út á tröppur á laugardaginn og horfðum á allar kindurnar sem hlupu framhjá og svo allt fólkið á eftir sem var margfalt fleira. Við eltum svo liðið niður í bæ, fylgdumst með skemmtiatriðunum og hittum ættingja úr báðum ættum. Þarna voru mörg góð atriði, en það skemmtilegasta var jarm idolið. Ég sá að ég hefði auðveldlega getað unnið það og fengið pizzuveislu í Hyrnunni... man það næst :-)
Um kvöldið stóð valið á milli þess að fara norður og djamma með frænkunum eða fara á ball hér í nesinu. Ég tók þá ákvörðun að vera frekar hér, því ég er búin að skoða karlmannamarkaðinn í Húnaþingi ;-) Við hringdum í Heiðu og sögðum henni að það væri kvennakvöld. Hún mætti hress og við skunduðum allar þrjár á ball í Búðarkletti, komum þangað rennblautar því það var rigning úti. Þar dönsuðum við eins og brjálaðar... þar til klukkan varð hálf þrjú. Þá gáfumst við gömlu konurnar upp og fórum út.... Iris tók með sér herðatré og við löbbuðum af stað í áttina heim, en það var svo mikil rigning að við komum við á Dússabar og fundum okkur far heim.
Gærdagurinn leið svo í rólegheitum og heyrnarleysi hjá mér (við dönsuðum nefnilega beint fyrir framan einn hátalarann). Ég fór ekkert út, en Iris og Emil fóru út að labba á milli haglélja.

Fjölgun á heimilinu

2004-10-06T16:04:00.000Z

Koli, Emil og leikfangið góða

Jæja, þá er Iris komin heim! Gamla góða frónið ákvað að hvíla hana á hitanum og lognið var svo yfir sig ánægt með að vera búið að endurheimta hana að það þeyttist um allt á ofsahraða. Þegar ég fór suður voru 40 m/s á Kjalarnesinu í hviðum, ég elti vörubíl og hann var oftast þversum. Sjórinn í Kollafirðinum var að æfa flug og það var nokkuð tilkomumikil sjón. Þegar við fórum upp í Borgarnes var svipað ástand, nema vindhraðinn var kominn í 43 m/s... endalaust fjör. Ágætt að það var engin hálka :-)
Emil er af einhverjum orskökum logandi hræddur við börn, og þegar við Iris kynntum hann fyrir Kola (Emil var í pössun hjá ömmu og afa á meðan ég fór að sækja Irisi) pissaði hvolpurinn á gólfið af hræðslu. En svo varð forvitnin hræðslunni yfirsterkari... hjá þeim báðum og nú eru þeir ágætis vinir. Koli er mjög duglegur að siða hvolpinn til. Svo þegar Iris og Koli fóru í búðina fann Koli leikfang handa Emil og fékk mömmu sína til að kaupa það. Þetta leikfang vakti svo mikla lukku hjá hvutta að hann er alltaf með það.
Iris og Koli fóru í sund með Rakel Ernu og við Emil erum því bara tvö hér heima. Emil notar tímann til að sofa og safna kröftum fyrir næstu kennslustund hjá litla manninum og ég á að vera að vinna... en er að blogga :-)

Jóla hvað?

2004-10-02T15:53:00.000Z

Laugardagur... tveir dagar þar til Iris kemur heim. Leiðinlegt fyrir mömmu, en gaman fyrir okkur hér á Íslandi. Ég fæ Kjartan Óla lánaðan á mánudaginn til að fara með hann til að sækja Irisi á flugvöllinn... það verður gaman að sjá gleðina þá :-)
Í gærkvöldi átti að vera partý, en það varð ekki... í dag átti að vera Friends maraþon, en það frestast þar til á morgun... svo ég er búin að nota tímann í að vinna við jólagjöfina og hún er bara alveg að verða tilbúin, enda ekki seinna vænna, það eru að koma jól :-) Þeir sem eru vanir að fá frá mér jólagjafir geta sem sé farið að hlakka til.
Núna ætlum við Emil að fara út að hreyfa okkur, svo ætlum við að skunda í Hyrnuna og leigja okkur spólu og svo ætlum við að eyða því sem eftir er dags eins og klessur upp í sófa :-) Ciao

Fimmtudagur í Borgarnesi

2004-09-30T11:55:00.000Z

Það er hálf skrítið að sitja við tölvuna hér heima á fimmtudegi, en vera ekki í Reykjavíkurskrifstofunni. En lekinn á skrifstofunni minni hefur enn ekki verið lagaður, svo ég fer ekkert í bæinn... fyrr en á mánudaginn þegar ég fer til að sækja Irisi, jibbí!
Ég fékk skrítið bréf í vikunni, þar sem mér var þakkað fyrir mitt framlag til Borgfirðingahátíðar í júní sl. Mér finnst þetta merkilegt því ég veit ekki til þess að ég hafi lagt neitt að mörkum til þessarar hátíðar, vissi ekki einu sinni af henni fyrr en hún var næstum búin. Mig grunar hins vegar að alnafna mín í Borgarnesi hafi kannski átt að fá þetta bréf, svo ég hugsa að ég trítli með það til hennar einhvern daginn, svo þessar kæru þakkir komist til skila. Þetta er svo sem ekki í fyrsta sinn sem okkur frænkunum er ruglað saman, ég á nokkrar skemmtilegar sögur af því :-)
Langþráð mánaðarmót eru að skella á, og það stóð til að við Ásta héldum upp á þau (fólk heldur upp á mánaðarmótin des-jan, af hverju ekki sep-okt?). En sennilega verður ekkert úr þessum hátíðarhöldum, svo það er þá bara ein róleg helgin enn framundan hjá mér. Það eru ekki allar helgar svo villtar að maður endi með skyr á bakinu sko...
Ég fékk símtal frá skrifstofu Borgarbyggðar áðan og mér var sagt að merkiplatan hans Emils væri loksins komin. Emil fékk undanþágu frá hundabanninu 5. ágúst sl. og ég var orðin hálf þreytt á að bíða eftir blessuðu merkinu. Allan þennan tíma hefur litli hvuttinn minn litið út fyrir að vera ólöglegur og ég hef fengið í magann í hvert sinn sem löggan keyrir framhjá, en núna er þetta allt á réttri leið. Ég notaði tækifærið líka á þriðjudaginn þegar ég kvartaði yfir merkisleysinu og benti á að ruslið hefði ekki verið tekið hjá mér í mánuð, og þeir lofuðu að bæta úr því. Enn hefur það þó ekki verið tekið, svo það er ekki góð lyktin bakvið húsið mitt :-( En það er samt gott að búa í Borgarnesi :-)

Hollywood

2004-09-27T20:46:00.000Z

Við Emil brunuðum í bæinn í morgun, hann fór á leikskólann og ég í vinnuna. En minn vinnudagur varð mjög stuttur, því ég stoppaði bara í rúman klukkutíma og tók ekki einu sinni tölvuna upp úr töskunni. Loftið í skrifstofunni minni hafði nefnilega hrunið niður á gólf og dreift vel úr sér þar. Ástæðan fyrir þessari hegðun er raki sem ég er búin að kvarta yfir síðan stofnunin flutti í nýja húsnæðið í júní. Ég komst líka að því í dag að ég hef ofnæmi fyrir loftplötumauki og varð öll rauðflekkótt og klæjaði út um allt. Þegar ég var orðin fallega jarðarberjalit sendi forstöðumaðurinn mig heim og ég bætti um betur og sagðist ekki mæta fyrr en skrifstofan mín verður orðin hrein og þurr og engin hætta á loftárásum.
Ég sótti Emil snemma á leikskólann og eyddi klukkutíma þar í að tala við sætu hundafóstrurnar (karlkyns), svo fórum við (ég og Emil, fóstrurnar urðu eftir) í heimsókn til ömmu og afa áður en við fórum heim.
Á heimleiðinni ákvað ég að keyra Hvalfjörðinn þar sem veðrið var svo frábært, en tafðist í klukkutíma á leiðinni þar sem Baltasar Kormákur var að búa til bíómynd með fullt af amerískum bílum og frægum stjörnum og gulum miðjulínum. Nú verð ég sem sé að sjá þessa blessuðu mynd :-)
Þegar heim var komið skemmti ég mér við að skipta um blöndunartæki í sturtunni (alein, svo dugleg) og nú hlakka ég til næstu sturtu... oooh hvað það verður gaman. Vill einhver koma með? Nei, þetta var nú bara spaug... það fær sko ekki hver sem er að koma með mér í sturtu ;-)

Píparinn

2004-09-24T13:52:00.000Z

Nú er mér loksins orðið hlýtt. Píparinn (sem var hvorki ber að ofan né með skoruna sýnilega) kom í gær og skipti um eitthvað og þá tóku ofnarnir aldeilis við sér og fóru allir á fullt. Núna er hlýtt og gott hér inni hjá mér, og ég þarf ekki lengur að vera í peysu og undir teppi. Ég þurfti sem sé ekki að ræna píparanum (sem ég vona innilega að rekist aldrei á þessa síðu) og hafa hann í rúminu hjá mér í nótt, eða barninu hinum megin við götuna. Ég gat bara sofið alveg alein og það er langt síðan ég hef sofið svona vel... alveg þangað til ég vaknaði við kolvitlaust óveður kl. hálf átta í morgun.
Emil fór á leikskólann í gær og var allan daginn. Hann skemmti sér víst alveg prýðilega, svo vel að hann át ekkert af matnum sínum. Hvort hann er í megrun til að ganga í augun á stelpunum, eða hvort hann var í hungurverkfalli veit ég ekki. Hann tók reyndar vel til matar síns í gærkvöldi þegar við komum heim og aftur í morgun, svo ég hef ekki miklar áhyggjur af þessu. Enda er drengurinn í ágætum holdum og má alveg við smá pásum í mataræðinu. Það er eins gott að fólk viti að Emil sé hundur, annars gæti þetta hljómað dálítið illa ;-)
Helgin framundan... og ekkert spennandi á dagskránni. Hvað með ykkur?

Karlmannslaus í kulda og trekki...

2004-09-23T14:21:00.000Z

Núna er ég stödd í Reykjavíkurskrifstofunni minni og er að fara á taugum þar sem byggingin hoppar reglulega. Það er verið að sprengja fyrir grunni hérna hinum megin við Borgartúnið og það fylgja því nokkrir jarðskjálftar á hverjum klukkutíma.
Í hádeginu fór ég út að borða með móður- og föðursystur minni, og svona fyrir þá sem ekki þekkja til, þá er það ekki ein og sama manneskjan.... enda væru foreldrar mínir þá systkini, og þó það myndi kannski skýra ýmislegt með mig, þá er það nú ekki raunin :-) Við frænkurnar fórum á salatbarinn á Hótel Cabin og hámuðum þar í okkur bráðhollt grænmeti... en ekkert blómkál.
Mér er rétt að hlýna núna eftir nóttina. Ofnarnir á neðri hæðinni í íbúðinni minni hafa verið mjög hæverskir hingað til og ekki verið að halda mér neitt of heitri, svo ég var nú farin að pæla í að hringja í pípara til að láta vekja þá til lífsins. Í gærkvöldi heyrði ég svo að það var einhver að eiga við ofnana í íbúðinni við hliðina, og hugsaði sem svo að fyrst þetta væri svona í öllu húsinu, þá hlyti einhver að vera að laga þetta. En nei... þetta fikt í næstu íbúð varð nú bara til þess að hitinn fór af öllum ofnum á báðum hæðum hjá mér. Nóttin var kaldari heldur en í tjaldútilegunum í sumar og ég mátti sofa fullklædd. Það var meira að segja svo kalt að ég var farin að óska þess að það væri karlmaður í rúminu hjá mér! Og það gerist nú ekki oft... Emil gerði nú reyndar nokkuð gagn með því að liggja ofan á löppunum á mér... en það var nú ekki alveg nóg. Ég ætla því að fara frekar snemma heim til að taka á móti píparanum... og ég ætla rétt að vona að hann geti lagað þetta í kvöld, því það er ekki hægt að búa við svona kulda lengi. Og fyrst það er að koma pípari í heimsókn ætla ég að láta hann laga blöndunartækin í sturtunni í leiðinni, því sturtuferðir geta orðið ansi ævintýralegar...

Töffarinn

2004-09-22T12:22:00.000Z

Góðan dag!
Jæja, þá er Emil búinn að fara í hundaleikskólann í aðlögun í hálfan dag og svo var hann eftir hádegi hjá ömmu og afa, rosa gaman. Hann var svo duglegur í leikskólanum að hann má vera allan daginn á morgun. Honum leist nú reyndar ekki alveg á þetta í byrjun, setti upp rosa kamb og urraði þegar hann heyrði geltið í hinum hundunum og fann alla hundalyktina. Svo hitti hann rosalega feimna tík undir borði, og þá fór honum að finnast þetta alveg ágætt bara. Svo er hann orðinn svo stór að hann fékk fullorðinshálsól á mánudaginn og núna er hann rosa töffari eins og myndin sýnir :-)
Fleira spennandi hefur nú ekki gerst hjá okkur, nú er það bara vinna vinna og meiri vinna, brjálað að gera í vinnunni minni aldrei þessu vant. En það er nú líka bara ágætt, ég veit ekkert eins leiðinlegt eins og að hafa ekkert að gera.
Ég er alltaf að telja dagana þar til Iris kemur heim, nú eru bara 12 dagar þangað til... jibbí! Var að tala við hana á msn í gær og fékk að sjá Víði og mömmu gægjast í vefmyndavélina líka. Það er sniðugt apparat, ég mæli með að allir fái sér svoleiðis... og gefi mér eitt stykki líka ;-)
Jæja, verð að halda áfram að vinna, hættið að tefja mig...

Billjard og búst

2004-09-19T14:11:00.000Z

Þá er kominn sunnudagur og nokkuð skemmtileg helgi að verða búin. Við Emil skruppum norður í land á föstudaginn, fórum í heimsókn að Mýrum þar sem Kalli skipti um olíu á bílnum mínum og ég uppfærði tölvuna hans í staðinn. Um kvöldið fór ég í heimsókn til Brynju, og við frænkurnar skunduðum á Þinghúsið og ætluðum nú aldeilis að djamma þar. Þegar þangað var komið leituðum við lengi um allt hús að fólki, en fundum bara fjóra unga pilta sem voru að spila billjard. Við spiluðum við þá og við hvor aðra, og Brynja sigraði hvern leikinn á fætur öðrum... mætti halda að mamma hennar hafi átt þetta borð og Brynja fengið að æfa sig eitthvað :-) Þegar við urðum leiðar á þessum leik, fengum við einn piltinn til að skutla okkur heim á Laugarbakka og þar fengum við okkur búst, og fórum að sofa.
Við Emil brunuðum svo aftur í nesið í gær og höfðum það gott í sófanum fram eftir kvöldi... hann steinsofnaði reyndar fljótlega, enda fékk hann að gista á Mýrum og hefur örugglega verið upptekinn alla nóttina við að leika við Slaufu, henni eflaust til lítillar gleði.
Á morgun byrja ég aftur í vinnunni eftir þetta stutta sumarfrí og Emil fer með mér í bæinn og verður á hundaleikskóla á meðan ég er í vinnu. Vonandi gengur það vel, svo hann þurfi ekki alltaf að vera einn heima þegar ég fer í bæinn. Enda vil ég ekki endalaust þurfa að níðast á ættingjunum hér í nesinu, þó þau hafi verið einstaklega hjálpsöm.

Sumarfrí

2004-09-15T13:59:00.000Z

Þá er kominn miðvikudagur og sumarfríið mitt og Emils langt komið. Þessi tími er nú ekki búinn að vera mjög viðburðaríkur, en ég er þó búin að koma upp gardínum í svefnherberginu svo ég blasi ekki við nágrönnunum lengur þegar ég striplast um á kvöldin :)
Ég er líka komin vel á veg með verkefni sem ég setti mér að klára í fríinu, en ég ætla ekki að gefa upp hvað það er, nánustu ættingjar fá bara að sjá það um jólin :) En þetta er mjög skemmtilegt verkefni, ég hló mikið í gær og Emil var farinn að stara á mig stundum...
Í gær las ég alveg frábæra bloggsíðu, með mjög fyndnum sögum. Þeir sem vilja skoða geta smellt hér. Ég vildi að ég gæti skrifað svona :)
Jæja, farin í sturtu... svo með hvuttann yfir á Seleyri, svo að vinna í allt kvöld... fjör :)

Laugardagur

2004-09-11T13:13:00.000Z

Þá er ein helgin enn komin, og ég er komin í sumarfrí! Við Emil ætlum bara að hafa það gott næstu daga, ekki fara neitt nema kannski í hlýðniæfingar eitthvað út fyrir bæinn... og svo náttúrulega í marga marga göngutúra.
Það hefur nákvæmlega ekkert gerst spennandi hjá mér í vikunni, bara vinna og aukavinna og sjónvarpsgláp þess á milli. Fór meira að segja í rúmið kl. hálf ellefu í gærkvöldi, því ég hafði bara ekkert annað að gera. Ætlaði reyndar að horfa á Blue Velvet á skjá einum, en fannst það nú frekar ömurleg mynd, svo ég slökkti bara og fór að lesa Napóleonsskjölin... Arnaldur klikkar ekki. Emil vakti mig svo með kossi á hálsinn klukkan hálf ellefu í morgun, voða sætt :)
Í dag stendur svo til að þrífa og taka til, þvo þvott og fleira álíka skemmtilegt. Það eru allir velkomnir að koma og taka þátt í fjörinu :)
Smá viðbót í barna/hundaumræðuna hér um daginn. Las athyglisverða grein í DV í vikunni. Þar var sagt frá rannsókn sem sýndi að greind fólks minnkar við að eignast börn! Var ekkert minnst á að hún minnkaði við að fá sér hund..... ;-)

Mamma bloggar

2004-09-07T14:43:00.000Z

Gleymdi einu í morgun... eins og sést hér til hliðar er mamma mætt í bloggheima. Velkomin mamma :-)

Bjórinn

2004-09-07T11:20:00.000Z

Jæja, þá er helgin að baki og alvara lífsins tekin við aftur. Bjórþambið gekk alveg prýðilega, Ásta bannaði okkur hinum að fara út fyrr en bjórinn kláraðist, en okkur tókst þó að laumast út áður en ísskápurinn tæmdist. Þá var skundað á ball á Búðarkletti með smá viðkomu heima hjá mér til að vinda hundinn.
Þetta var alveg ágætt ball, skemmtileg tónlist og mátulega mikið af fólki. Við dönsuðum mikið og börðum af okkur karlmennina, sem voru bara þónokkuð ágengir... sumir hverjir.
Á sunnudaginn vorum við Emil voða löt, láum bara í sófanum og horfðum á vídeó. Í gær var það svo Reykjavíkurferð hjá mér og svefn hjá hvutta, með viðeigandi fjöri í gærkvöldi. Við fórum í langan göngutúr í rigningunni fyrir svefninn og það varð til þess að ég fékk bara óvenju mikinn svefn í nótt :-) Næsta fimmtudag verður hann svo sennilega einn heima svona lengi í síðasta sinn, því í næstu viku er ég að hugsa um að vera í sumarfríi, og í vikunni eftir það byrjar hann í hundaleikskólanum, og fer þá með mér til Reykjavíkur.
Talandi um sumarfríið... hefur einhver tillögu um í hvað ég á að eyða því? Ég er nefnilega að taka frí aðallega til að sleppa við tvær Reykjavíkurferðir... er nefnilega pínu blönk... en allar tillögur verða vel þegnar. Má bara ekki kosta neitt :-)
Nú eru bara 27 dagar þar til Iris kemur heim... rosalega hlakka ég til :-) Það verður gaman að fá litlu systur í nesið.

Réttir

2004-09-03T13:47:00.000Z

Þá er kominn föstudagur... loksins. En hann verður frekar í lengra lagi hjá mér, því ég fer að vinna í Hyrnunni klukkan fimm. 14 tíma vinnudagur sem sé, en það er bara ágætt. Ég er eiginlega alveg hætt við að fara í réttir, svo þá getum við Emil sofið út í fyrramálið. Það er það besta við þennan hund minn, hann er rosalega duglegur að sofa út með mér :)
Einhver misskilningur virðist vera innan Norðvesturlandsdeildar fjölskyldunnar um að ég hafi verið að bræða með mér hvort ég ætti að fara á réttarball eða ekki. Það stóð aldrei til, eins sjá má á eldri bloggum. Það eru bara réttirnar sjálfar sem ég er að pæla í, kvöldinu var ég þegar búin að lofa í annað. Ásta vinkona mín er með fullan ísskáp af bjór sem ég er búin að lofa að aðstoða hana við að losa sig við. Miðað við afrek síðustu vikna í bjórþambi ætti ég alveg að geta komið í mig eins og tveimur bjórum, ef ég gef mér nógu langan tíma í verkið ;)
Ég vil þakka þeim innilega sem reynt hafa að bjóða mér mat og gistingu til að ég komi á ball, og sérstaklega vil ég þakka heiðurinn af að fá að borga tvöfalt inn á ballið, en ég verð að eiga þetta inni hjá ykkur fyrir þorrablótið :)
Gissur afi á afmæli í dag, er 82 ára, og óska ég honum innilega til hamingju með það. Reyndar finnst mér ósennilegt að hann lesi þetta, svo sennilega verð ég að hringja í hann til að hamingjuóskirnar skili sér. En það er líka allt í lagi, alltaf gaman að spjalla við afa :)

Reykingar

2004-09-02T16:47:00.000Z

Þá er fyrsta vinnudegi í Hyrnunni lokið og líður brátt að næsta... Það var nú bara alveg ágætt að komast í vinnu sem er gerólík aðalstarfinu mínu. Ég afgreiddi fjöldann allan af pylsum og ís... það sem fólk getur étið! Það eina sem ég sé að geti orðið vandamál við þetta starf eru reykingarnar. Ég sem er ofurviðkvæm fyrir sígarettureyk reyni yfirleitt að forðast hann, en í Hyrnunni er það bara ekki hægt. Þó ég sé ekki inni í reykkofanum sjálfum þá á reykur það nefnilega til að vera ekki alltaf bara þar sem hann á að vera, hann þvælist um allt. Ég stóð sem sé í sjoppunni í fimm tíma í gærkvöldi og reykurinn var alltaf að koma og heilsa upp á mig. Þetta olli því að í morgun vaknaði ég með sáran háls, mikinn hósta, stíflað nef, bólgin augu og hausverk frá helvíti. Og nei... ég er ekki með kvef. Ég er hins vegar búin að semja um að fá að vera meira í búðinni en í sjoppunni, svo ég vona að þetta verði ekki vandamál í vetur. Annars verð ég bara að hætta í Hyrnunni og sækja um á Shell, þar sem reykingar eru bannaðar :)
Ég vil nota tækifærið og bjóða Heiðrúnu systur velkomna í bloggheima. Hennar blogg má lesa hér. Velkomin litla systir :)
Ég var að fá sms frá Heiðu og hún var að spyrja hvort ég væri komin með kall! Ég bjóst við því að nú væri komin einhver krassandi kjaftasaga, en þá var þetta bara af því að ég fékk happdrættismiða stílaðan á einhvern gaur á Hvammstanga og snillingarnir á pósthúsinu þar strikuðu yfir heimilisfangið hjá honum og skrifuðu mitt... veit ekki af hverju, veit ekki einu sinni hvaða gaur þetta er :) Ég bað Heiðu að segja þeim á pósthúsinu að ég muni láta þær vita ef ég fæ mér kall, þangað til vilji ég bara fá minn póst :)
Það var eitthvað rosalega merkilegt sem ég ætlaði að skrifa hérna núna, en ég man bara alls ekki hvað það er... svona er ellin. Svo ég hætti bara núna... Ciao

Við heimtum aukavinnu...

2004-09-01T11:22:00.000Z

Þá er ég búin að ráða mig í aukavinnu í Hyrnunni, allavega tvö kvöld í viku, það verður nú ábyggilega bara ágætis tilbreyting. Og ekki verra að fá smá aukapening líka...
Hér hafa verið líflegar umræður á kommentunum hvort er betra að eiga hund eða börn. Fólki er velkomið að rökræða það áfram, alltaf gaman að taka þátt í rökræðum og fylgjast með þeim :)
Ég er að velta fyrir mér hvort ég eigi að fara norður um helgina í réttirnar eða ekki. Ég veit það yrði rosa gaman að fara, en samt er ég einhvernveginn ekki að nenna því. Skrítið, því ég hef ekki sleppt réttum síðan.... ja, ég man ekki hvenær. Ég veit ég komst ekki haustið 1988... Ég ætla að athuga í dag hvort litli bróðir vilji fara, og þá fer ég kannski með hann. En ball fer ég ekki á, sama hvað hver segir.
Eins og fólk hefur séð á blogginu hennar Katrínar, þá er Iris að koma heim... JIBBÍ! Það finnst mér sko ekki leiðinlegt, sérstaklega þar sem hún ætlar að búa hjá mér í einhverjar vikur á meðan hún kemur undir sig fótunum. Verður ekki slæmt að hafa nuddara á heimilinu :)
Nú ætla ég að hætta þessu bulli í bili, og reyna að gera eitthvað af viti í vinnunni...

Góðan daginn!

2004-08-31T09:12:00.000Z

Jæja, ég ætlaði nú að blogga smá í gærkvöldi, en það fór nú bara þannig að ég kveikti ekki einu sinni á tölvunni þegar ég kom heim úr höfuðborginni. Ég verð einhvernvegin alltaf svo þurrausin eftir ferð þangað... svo þið skuluð ekki búast við mjög gáfulegum bloggum á mánudögum og fimmtudögum :)
Ferðin til Reykjavíkur var annars tíðindalítil, nema ég fór í heimsókn til tveggja vinnufélaga minna og kíkti á 12 daga gamla soninn þeirra... svaka bolti með mikið dökkt hár. Það er alltaf hættulegt að sjá svona kríli :) En sem betur fer líður hættan alltaf hjá aftur...
Emil varð voða kátur að sjá mig þegar ég kom heim, en ég varð ekki eins glöð, því hann hafði dundað sér við að tæta innan úr dýnunni sinni, svo forstofan var full af hvítum hnoðrum. Ég mátti því byrja á að safna þeim saman og troða inn í dýnuna. Nú kemur sér vel að hafa náð saumavélinni minni frá Mýrum... ég verð sem sé að fara að sauma fleira en gardínur.
Það er eiginlega alveg ómögulegt að skilja hvuttann eftir svona einan, því þegar hann er ekki að dunda sér við skemmdarverk, þá sefur hann greinilega mikið... því hann sefur ekkert nóttina eftir einveruna. Í nótt sótti hann öll nagbeinin sín og skellti þeim framan í mig, hefur sennilega ætlað að sýna mér að það væri allra meina bót að naga svoleiðis. Ég var hins vegar ekki alveg í stuði til að naga... vildi frekar ná einhverjum svefni. Hann hlustaði hins vegar ekkert á að ég hefði ekki sofið allan daginn í gær og hélt áfram að finna upp á ótrúlegustu hlutum til að halda mér vakandi.
Í dag fer ég í langþráða klippingu og svo í atvinnuviðtal í Hyrnunni. Nei, ég er ekki að fara að skipta um vinnu sko... heldur ætla ég bara að fá mér aukavinnu um kvöldin og um helgar.
Jæja... nú hef ég bara ekkert meira að segja, bless!

2004-08-29T12:52:00.000Z

Emil Snatason

Já, svei mér þá... mér tókst það bara :)

Jæja!

2004-08-29T12:33:00.000Z

Þá er ég mætt í bloggheima... jei! Svo er bara að sjá hvort ég hef eitthvað að segja... og hvort einhver nennir yfirhöfuð að lesa það sem ég hef að segja. Það er svo sem ekki mikið í gangi í mínu lífi, það er mjög rólegt hjá okkur Emil hér í Borgarnesi, en maður veit aldrei, kannski fer eitthvað að gerast :)
Nú ætla ég að gá hvort mér tekst að setja inn mynd... og það verður sambýlingurinn minn sem sést hér ef það tekst...